Наша газета - "Перамога"!



ПЕРШАКЛАСНЫ ЛЯСНІЧЫ

Ляснічы Казлоўшчынскага вопытна-вытворчага лясніцтва Аляксей Дубовік - прадаўжальнік дынастыі лясных работнікаў. Яго бацька Уладзімір Сяргеевіч, які калісьці сам працаваў ляснічым у Дзям'янаўскім лясніцтве, мае чарговую нагоду ганарыцца сынам: Аляксею Уладзіміравічу сёлета присвоена званне "Ляснічы першага класа".

Па словах Аляксея Дубовіка, любоў да лесу ў яго з дзяцінства. А інакш і быць не магло: нарадзіўся і выгадаваўся ён у Накрышках, дзе навокал маляўжчая прырода, з маленства бываў у бацькі на працы, у лесе. А як закончыў Хвінявіцкую школу, пайшоў вучыцца лясной справе ў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, пасля заканчэння якога працаваў радыёлагам у Дзятлаўскім лясгасе, з 2000 года — узначаліў Казлоўшчынскае лясніцтва.



НАГАРОДАВІЧЫ. РАДЗІМА ВІКЕНЦІЯ ДМАХОЎСКАГА

За 16 кіламетраў ад раённага цэнтра размешчана вёска Нагародавічы. У мінулым гэта сяло Пацаўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерніі. Нагародавічы — гэта яшчэ і мястэчка, дзе нарадзіўся Вікенцій Ігнатавіч Дмахоўскі, вядомы мастак 19 стагоддзя. На працягу ўсяго жыцця ён ніколі не забываўся пра сваю малую радзіму, часта наведваўся ў Нагародавічьі. Прыгажосць гэтых мясцін адлюстравана на адной з яго работ, якая так і называецца — "Радзіма". Другая назва карціны — "Двор у Нагародавічах".

3 таго часу мінула шмат гадоў, змянілася не адно пакаленне людзей, якія раслі і выхоўваліся ў гэтым утульным мястэчку Дзятлаўшчыны. Яно і цяпер вабіць сваей прыгажосцю. Складальнікамі яе з'яўляюцца лес, які размясціўся побач з вёскай, рака Дзятлаўчанка, дзе ў вольны час можна парыбачыць, спевы птушак. Ну, і вядома, багаццем Нагародавічаў, як і любога другога населенага пункта, з'яўляюцца людзі. Іх жыццёвыя гісторыі і складаюць летапіс вёскі.



АЛЯКСАНДР КІВУЛЯ: "ІДЗЁМ У НАГУ З ЧАСАМ"

2016 год складваецца нялростым для работнікаў лясной гасладаркі як Дзятлаўшчыны, так і ўсёй Беларусі: карэктывы ў працу ўнесла стыхія, і надзённыя клопаты — як мага хутчэй ліквідаваць яе наступствы. Аднак, заўважае дырэктар дзяржаўнай лесагаспадарчай установы Дзятлаўскі лясгас Аляксандр Ківуля, прафесійнае свята будуць адзначаць абавязкова. Пра новыя падыходы ў рабоце з лесам, працоўныя будні і дасягненні калектыву Аляксандр Міхайлавіч расказаў карэспандэнтцы газеты "Перамога":

— Па выніках васьмі месяцаў гэтага года ўсе асноўныя паказчыкі работы гаспадарка выконвае і перавыконвае. Разам з тым, першачарговая наша задача — не нарыхтаваць, а вырасціць лес. На дварэ — 21 стагоддзе, таму і ў лясную гаспадарку прыйшлі сучасныя тэхналогіі. Калі раней для аховы лясоў у час пажаранебяспечнага сезона людзі дзяжурылі ля тэлефона, назіралі з вышак, то цяпер работнікам лесу дапамагаюць камеры відэаназірання, якія замацаваны на вышыні, паварочваюцца пастаянна на 360 градусаў, аглядаючы ўсю тэрыторыю аж да лініі гарызонту.



ДЗЕНЬ БЕЛАРУСКАЙ ПІСЬМЕННАСЦІ Ў ХВІНЯВІЧАХ

У Хвінявіцкім дзіцячым садзе-сярэдняй школе адзначылі Дзень беларускай пісьменнасці. Старт святочным мерапрыемствам, прымеркаваным да гэтай падзеі, дала ўрачыстая лінейка.

Для аматараў друкаванага слова ва ўстанове працаваў кніжны павільён "Дзівосны свет беларускай літаратуры". Яго гаспадыня, школьны бібліятэкар М. М. Цілігузава, рэкламавала наведвальнікам беларускія кнігі і часопісы. Вучні чыталі творы свaix любімых аўтараў, абменьваліся ўражаннямі ад прачытаных летам кніг.



СПЯШАЙЦЕСЯ СУСТРЭЦЦА З КАРАЛЕВАЙ СПОРТУ

Нездарма кажуць, што лёгкая атлетыка - каралева спорту. Па словах дырэктара Дзятлаўскай спартыўнай дзіцяча-юнацкай школы Святланы Лагута, гэты від спорту даступны кожнаму і можа зацікавіць любога. Пра тое, як запісацца на заняткі па лёгкай атлетыцы і што цікавага там чакае школьнікаў, Святлана Іванаўна расказала карэспандэнту газеты "Перамога".

— Займацца лёгкай атлетыкай у Дзятлаўскай спартыўнай дзіцяча-юнацкай школе могуць школьнікі з 9 гадоў (3 клас) да выпускнога класа (уключна). Адбор дзяцей у спартыўную школу на аддзяленне "Лёгкая атлетыка" пачаўся з 1 верасня і будзе доўжыцца да 1 кастрычніка. У гэты перыяд трэнеры спартыўнай школы будуць праводзіць тэматычныя гульнявыя мерапрыемствы, каб дзеці змаглі не толькі пачуць, але і на практыцы далучыцца да спорту.



ЮБІЛЕЙНЫ ДЗЯСЯТЫ МОЛАДЗЕВЫ ФЕСТЫВАЛЬ "АЛІМПІЯ-2016"

Больш за 500 спартыўных маладых людзей з усёй Беларусі 26-28 жніўня сабраліся на Лагойшчыне пад Мінскам. Тут пад дэвізам "Моладзь выбірае!" праходзіў X юбілейны моладзевы фестываль "Алімпія-2016". Гэта мерапрыемства ўжо дзясяты год запар праходзіць з ініцыятывы Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі, Міністэрстваў адукацыі і інфармацыі, Нацыянальнай тэлерадыёкампаніі, газеты "СБ" і дае моладзі магчымасць паўдзельнічаць у спартыўных і творчых баталіях. У традыцыйным штогадовым фэсце сёлета прынялі ўдзел 20 каманд працоўнай моладзі Беларусі.

У ліку зборнай каманды Гродзеншчыны былі 18 нашых землякоў: Аляксандра Аўдзеенка, Сяргей Карнэлік, Іван Карэнка, Аляксандр Юргілевіч, Валянцін Грынцэвіч, Аляксандр Пятроўскі, Дзмітрый Ёда, Дзяніс Добыш, Ілья Амёльчанка, Ілья Бурдун, Аляксандр Грыцук, Алена Сіняк, Лаура Кунюціце, Аляксандр Раеўскі, Аліна Мішчук, Таццяна Шостка, Уладзімір Будрык і я.



МАЛЕНЬКІХ ПРАБЛЕМ НЕ БЫВАЕ

Чарговая аглядавая камісія прайшла ў Данілавіцкім сельскім Савеце. Як адзначыла кіраўнік камісіі, старшыня Данілавіцкага сельвыканкама Ганна
Жых, такія мерапрыемствы з'яўляюцца рэгулярнымі і маюць на мэце не пакараць людзей, а папярэдзіць па пытаннях пажарнай і асабістай бяспекі,
засцерагчы ад магчымай надзвычайнай сітуацыі.

У камісію ўвайшлі прадстаўнікі аддзела ўнутраных спраў Дзятлаўскага райвыканкама, работнікі Данілавіцкага сельвыканкама, СВК "Граніт-Агра", аддзела па надзвычайных сітуацыях, работнікі Цэнтра сацыяльнай абароны насельніцтва, электрычных сетак і газавай службы раёна, медыцынскі работнік.



ЗНАЁМСТВА З ВАЕННАЙ СПРАВАЙ

1 верасня у ваенны камісарыят Дзятлаўскага раёна на азнаямляльную экскурсію завіталі вучні 5 "А" класа сярэдняй школы №1 горада Дзятлава разам з настаўніцай Таццянай Аверкавай.

Каб зрабіць для сваіх вучняў першы ўрок Дня ведаў "Нам мір завешчана берагчы!" запамінальным, падмацаваць яго тэматыку цікавай інфармацыяй, Таццяна Уладзіміраўна накіравалася з дзеткамі менавіта ў ваенны камісарыят, бо сутнасць ваеннай справы — абарона мірнага жыцця.

Ваенны камісар Генадзь Суравец вельмі чакаў школьнікаў, крыху хваля-ваўся, ці будзе займальна дзесяці-адзінаццацігадовым хлопчыкам і дзяўчынкам у ваенкамаце, паколькі звычайна сюды прыходзяць старшакласнікі, якія ўжо робяць выбар будучай прафесіі або рыхтуюцца ісці ў армію. Дарма хваляваўся. Дзятва ўжо ля парога камісарыята "засыпала" яго пытаннямі: ці прама тут служаць прызваныя ў армію, ці ёсць жанчыны-ваенныя, ці ёсць у Дзятлаўскім ваенкамаце танк? А яшчэ прасілі паказаць ваенную тэхніку, прычым дзяўчынкі ў гэтым жаданні былі не менш актыўныя за хлопчыкаў.



СВЯТА ДУХАВОЙ МУЗЫКІ

У суботу, 3 верасня, у Дзятлаве прайшло свята духавои музыкі. Яго дзятлаўчанам падарылі аркестр Упраўлення ўнутраных спpaў Гродзенскага
аблвыканкама і зводны ўзорны духавы аркестр гарпасёлка Наваельня. Калектывы прайшлі з маршам па вуліцах райцэнтра і сустрэліся на плошчы 17 Верасня, дзе выканалі знаёмыя і любімыя ўсімі кампазіцыі.

Кіраўнік і дырыжор аркестра Упраўлення ўнутраных спраў Гродзенскага аблвыканкама, капітан міліцыі Сяргей Будзеніс адказаў на некалькі пытанняў карэспандэнткі газеты "Перамога".



У ГЭТАГА ЧАЛАВЕКА НЯМА ЎЗРОСТУ, ЁСЦЬ СТАН ДУШЫ

Сёлета 6 верасня адзначае сямідзесяцігоддзе Валерый Міхайлавіч Петрыкевіч. Нягледзячы на свой сур'ёзны ўзрост, ён застаецца абсалютна малады душой.

Валерый Міхайлавіч — сын заслужанага настаўніка БССР, заснавальніка і першага дырэктара Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея Міхаіла Фёдаравіча Петрыкевіча. Дзякуючы бацьку, яшчэ ў дзяцінстве Валерый Міхайлавіч пазнаёміўся з такімі знакамітымі людзьмі, як Янка Брыль, Уладзімір Калеснік, Фёдар Янкоўскі, Уладзімір Караткевіч. Яны былі сябрамі Міхаіла Фёдаравіча і неаднаразова гасцявалі ў яго доме. Аб гэтых сустрэчах узгадваў пасля ў сваіх творах Янка Брыль, а Уладзімір Калеснік адзін з дыялогаў з маленькім Валерам апісаў у нарысе "Партрэт друга". 3 гэтымі людзьмі Валерыю Міхайлавічу давялося сустракацца яшчэ дзясяткі разоў, а ў Янкі Брыля нават пабываць у гасцях. Здаецца, што пасля такога знаёмства кожны юнак захоча стаць пісьменнікам. Але ж не. Маці Марыя Барысаўна хацела бачыць сына доктарам. Двойчы Валерый Міхайлавіч спрабаваў паступіць у медыцынскі інстытут, і двойчы — няўдача. 17-гадовы юнак вымушаны быў уладкавацца на працу у Райцаўскую сярэднюю школу настаўнікам фізкультуры. Яшчэ калі сам вучыўся ў школе, быў аматарам лёгкай атлетыкі.



Этнафестываль "Магутная вада" на Дзятлаўшчыне

У Дзятлаўскім раёне прайшоў II Фестываль нацыянальных культур "Магутная вада", арганізатарам якога выступіў санаторый "Радон" ДАТ "Белаграздраўніца".

Сёлетні фестываль сабраў багата гасцей і ўдзельнікаў. Сваей творчасцю радавалі гледачоў народны лялечны тэатр "Батлейка", народны калектыў эстраднай песні "Родник", народны ансамбль яўрэйскай музыкі "Шалом", народны ансамбль літоўскай музыкі "Рута", ансамбль інструментальнай музыкі "Фестываль", танцавальны калектыў "Чаравічкі", юныя ўдзельнікі узорнага ансамбля танца "Крышталікі" і, нарэшце, нашы землякі — тэатр-студыя гульні "Прымакі".



НА ДЗЯТЛАЎШЧЫНЕ ПРАЦУЮЦЬ САПРАЎДНЫЯ ПРАФЕСІЯНАЛЫ

Напярэдадні прафесійнага свята работнікаў газавай службы карэспандэнтка пагутарыла з начальникам Дзятлаўскага раёна газазабеспячэння Уладзімірам Сіняком аб справах надзённых, падрыхтоўцы да ацяпляльнага сезона і дасягненнях дзятлаўскіх газавікоў.

— Уладзімір Аляксандравіч, што сёння ўяўляе сабой газавая гаспадарка Дзятлаўшчыны?
— Працягласць газаразмеркавальнай сістэмы раёна сёння складае больш за 403 кіламетры газаправодаў, у тым ліку амаль 258 кіламетраў — у сельскай мясцовасці. Актыўную ахову газаправодаў ад карозіі забяспечваюць 47 станцый катоднай аховы. У эксплуатацыі Дзятлаўскага раёна газазабеспячэння знаходзяцца 29 газарэгулятарных пунктаў (96% тэлемеханізаваны), 30 шафавых рэгулятарных пунктаў і 741 рэгулюючы клапан. У раёне 8,5 тысячы кватэр забяспечаны прыродным газам, з іх 3,3 тысячы — у сельскай мясцовасці. Газіфікаваны 12 з 14 аграгарадкоў раёна. Акрамя таго, спажыўцамі прыроднага газу з'яўляюцца 19 прадпрыемстваў, 8 сельгасвытворчых кааператываў.



"Ніва" - чэмпіён турніру па міні-футболе

"Ніва" - чэмпіён турніру, ПМС - чэмпіён другого круга летняга адкрытага чэмпіянату раёна па міні-футболе.

"Ніва" пацвердзіла свой фаварытны статус і стала чэмпіёнам турніру. "Ніва" лепшая па ўсіх паказчыках: больш за ўсіх набила ачкоў (42), здабыла найбольш перамог (14), менш за ўсіх прайграла матчаў (2), найбольш забіла галоў (106), менш за ўсіх прапусціла галоў (36), і, урэшце, у яе складзе самы лепшы бамбардзір Дзяніс Добыш (26 галоў). "Ніва" прайшла турнір роўна, па разу прайграўшы ў першым і другім кругах. I прайграла памяркоўна: 0:2 — слонімскаму "Ювентусу" і 2:4 — каз-лоўшчынскаму ПМС. "Ніва" — лепшая, "Ніва" — чэмпіён!



Беларус с украінскімі каранямі

Барыс Мікалаевіч Масык належыць да ліку лепшых старастаў Жукоўшчынскага сельскага Савета. Яго грамадская дзейнасць двойчы адзначалася граматамі раённага ўзроўню. Але не гэта Барыс Мікалаевіч лічыць галоўнай сваёй узнагародай. На яго думку, яна тоіцца ў цёплых узаемаадносінах з людзьмі, тых сяброўскіх стасунках, якія склаліся за гады жыцця Барыса Мікалаевіча на Гезгалаўскай зямлі.

Упершыню з ёю ён пазнаёміўся ў 1971 годзе, калі быў прызваны на тэрміновую ваенную службу ў ракетную часць, якая размяшчалася непадалёк ад пасёлка Гезгалы. Такім чынам, воінская служба стала адпраўной кропкай на далейшым прафесійным шляху. 3 арміяй звязаны 30 гадоў жыцця Барыса Мікалаевіча. Дваццаць два з іх ён з'яўляўся вадзіцелем легендарнага "Топаля-М". Таксама шмат гадоў працаваў шафёрам намесніка камандзіра палка. I сёння Барыс Мікалаевіч не здраджвае шафёрскай справе: працуе вадзіцелем у СВК "Жукоўшчына".



Лёс і прызванне настаўніка

"Ты памятаеш, было вакол мора кветак і гукаў. З цёплых маміных рук настаўнік узяў тваю руку"... І не толькі руку, але і маленькае добрае сэрцайка свайго вучня. Цяпер цэлых чатыры гады ён будзе асцярожна несці яго па жыцці, праяўляючы клопат, вучыць асновам навукі і культуры, выхоўваць з яго будучага грамадзяніна сваёй краіны, запаўняючы акуратным настаўніцкім почыркам чыстыя старонкі яго біяграфіі, якая толькі пачынаецца. А праз чатыры гады ўсё пачнецца спачатку. Гэта лёс настаўніка пачатковай школы. Справе адукацыі і выхавання дзяцей прысвяціла ўсё сваё жыццё Ганна Міхайлаўна Каско.

У 1964 годзе Ганна Міхайлаўна скончыла школу, паступіла на Гродзенскія паскораныя курсы педагагічнага вучылішча. Затым вучылася ў Гродзенскім педагагічным інстытуце імя Янкі Купалы.

Источник: Дятловская районная газета "Перамога" и интернет-портал http://diatlovonews.by/