Наша газета - "Перамога"!



У РУКАХ АЖЫВАЕ ГІСТОРЫЯ

У час чарговага сельскага сходу, які праходзіў у Раклевічахг граматай раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях і сувенірам быў узнагароджаны вучань 9 класа мясцовай школы Сяргей Язерскі. Юнак перамог у абласным этапе агляду-конкурсу дзіцячай творчасці "Ратаўнікі вачыма дзяцей" у намінацыі "Мадэль пажарнай тэхнікі".

Конкурс "Ратаўнікі вачыма дзяцей" ужо стаў традыцыйным: сёлета на Гродзеншчыне ён прайшоў ужо 18-ты раз з ініцыятывы Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, пры падтрымцы Міністэрства адукацыі, Беларускай моладзевай арганізацыі ратаўнікоў-пажарных, Доораахвотнага пажарнага таварыства, Таварыства ратавання на водах, а таксама аб'яднанай рэдакцыі часопісаў "Служба ратавання" і "Юны ратаўнік", сабраўшы каля 500 работ з усёй вобласці. Галоўнай тэмай сёлета былі пажары і надзвычайныя сітуацыі, бяспека людзей на вадзе, таксама канкурсанты маглі выбраць для сваёй работы ўласны сюжэт.



Цікавая ідэя, якую падтрымалі дарослыя

У кожнага з нас ёсць свае захапленні або справы, якімі нам падабаецца займацца. Цудоўна, калі гэтыя справы прыносяць поспех і зацікаўліваюць іншых. Паспяховай стала ідэя навучэнца Наваельнянскай сярэдняй школы Ягора Сокала (сёлета ён ідзе ў дзявяты клас). Спроба хлопца дапамагчы бацьку ў сямейнай справе пры падтрымцы дарослых перарасла ў перспектыўны навуковы праект. Як гэта адбылося, карэспандэнтцы газеты расказаў сам школьнік.

— Ягор, як узнікла ідэя твайго навуковага проекта? Што гэта за проект?
— Назва маёй работы — "Штучнае развядзенне карася серабрыстага". Развядзеннем рыбы мы пачыналі займацца разам з бацькам Сяргеем Уладзіміравічам Сокалам. Перад гэтым ён арэндаваў сажалку, запусціў туды малькоў. Гэта рыба падрасла, і мы сабраліся зарыбіць сажалку зноў. Аднак малькі каштуюць дорага. Каб сэканоміць, я прапанаваў паспрабаваць вывесці карасёў самастойна. Тэарэтычна ведаў, што для гэтага спатрэбіцца нескладанае прыстасаванне — апарат Вейса. Ён уяўляе сабой дзве ёмістасці з вадой, куды змяшчаюць ікру. Ёмістасці падключаны да маторчыка, які прымушае ваду цыркуліраваць у апараце, каб ікрынкі пастаянна рухаліся на працягу ўсяго інкубацыйнага перыяду. Бацьку задумка спадабалася, і ён дапамог яе ажыццявіць. Варта зазначыць, што без падтрымкі дарослых мае ідэі, хутчэй за ўсё, засталіся б тэорыяй.
Біяматэрыял для будучых малькоў мы таксама здабылі самастойна. Для гэтага вылавілі ў нашай сажалцы дарослых рыбін, атрымалі з іх ікру і малокі, пачалі інкубіраваць. Пасля першых поспехаў я вырашыў на аснове нашага практычнага вопыту напісаць навуковую работу.



ТУРЫСЦКІ ЗЛЁТ ДАРОЖНІКАЎ

На Дзятлаўшчыне прайшоў турысцкі злёт работнікаў дарожнай галіны вобласці. Месцам правядзення мерапрыемства стала ўжо аблюбаванае дзятлаўчанамі і гасцямі раёна ўрочышча Рыбакі на беразе ракі Моўчадзь. Удзел у турзлёце ўзялі 18 камандаў падраздзяленняў камунальнага ўнітарнага прадпрыемства "Гроднааблдарбуд". Дзятлаўскі і Слонімскі раёны прадставіла Дарожнае рамонтна-будаўнічае ўпраўленне №119 на чале з дырэктарам Дзмітрыем Мазалём.

У насычанай праграме спаборніцтваў — турысцкая паласа перашкодаў, валейбол, дартс, перацягванне каната, падыманне гіры, а таксама конкурс быту і творчая візітка. Не абышлося і без традыцыйнага для дарожнікаў спаборніцтва па рыбнай лоўлі.



Маладое пакаленне, якое захоўвае мінулае

Нядаўна Дзятлаўшчыну наведалі прадстаўнікі грамадскай арганізацыі "Яўрэйскі студэнцкі культурны цэнтр "Плель", удзельнікі праекта "Мега", мэта якога — каталагізацыя яўрэйскіх могілак, азнаямленне з яўрэйскай культурай розных краін. Кіраўніком праекта, які дзейнічае на працягу двух гадоў, з'яўляецца Уладзімір Глазаў.

Назву праекта ўтвараюць пачатковыя літары англійскіх словаў: memory, edukation, generation, aktion — памяць, адукацыя, пакаленне, дзеянне. 3 улікам гэтага сэнсу і нарадзіўся своеасаблівы дэвіз удзельнікаў праекта "Мега" — "Пакаленне, якое захоўвае памяць". Прадстаўнікамі дадзенага пакалення з'яўляюцца людзі з розных краінаў свету.



У Наваельні спяваў Саша Нэма

Адбылося свята пасёлка Наваельня. Месцам правядзення мерапрыемства стаў мясцовы стадыён. Тут працавалі гандлёвыя кропкі, атракцыёны для дзяцей. Наведвальнікі свята таксама пазнаёміліся з выставай народнай творчасці — работамі Святланы Кот, Таццяны Круглік, Сняжаны Піцур, Галіны Нямкевіч, Аксаны Сцякольнікавай.

Першыці жыхароў пасёлка са святам павіншавалі вядучыя мерапрыемства — Наталля Нагорная і Алёна Майсюк. Да іх пажаданняў далучылася старшыня Наваельнянскага сельскага савета Ірына Кунахавец. Яна назвала лепшых работнікаў установаў і арганізацый, імёны якіх заносяцца на Дошку гонару Наваельнянскага сельскага савета.



Свята мёду ў Раклевічах

У cуботу, 13 жніўня, напярэдадні Мядовага спаса, калі ў храмах асвячаецца мёд новага збору, у аграгарадку Раклевічы адбылося Свята мёду.
Мядовае свята было дарэчы: кожны, хто хацеў, мог набыць духмяны тавар, які прапанавалі гаспадары свята СВК "Русь-Агра".

Традыцыйна адкрыццё свята адбылося ў выглядзе тэатралізаванай дзеі, галоўным персанажам якой стала працалюбівая пчолка. У меданосных пчолак давялося пераўвасобіцца і ўдзельнікам вясёлай мядовай эстафеты. Зазвычай удзел у ей прымала моладзь з сельгаскааператываў раёна. На мядовую эстафету прыехалі сем каманд: СВК "Русь-Агра", "Войневічы", "Жукоўшчына", "Белагурна", "Граніт-Агра", "Слава працы", "Дварэц-Агра".

Кожная з іх мела рэальны шанц на перамогу і імкнулася да яе. Але удача спадарожнічала ў Раклевічах суседзям — СВК "Жукоўшчына". За гэту каманду выступалі Яўген Кійко (капітан), Юлія Памбухчан, Яўген Паўлоўскі, Аляксей Вайтушка, Вольга Кашко. Іх упартасць, спрыт, уменне ў патрэбны час аб'яднацца дзеля дасягнення мэты журы ацаніла і адзначыла дыпломам і грашовай прэміяй ад галоўнага спонсара свята - райкама прафсаюза работнікаў АПК. Прызёрамі вясёлай мядовай эстафеты сталі каманды СВК "Войневічы" і "Слава працы". Кожная каманда-ўдзельніца атрымала салодкі прыз ад гаспадароў свята СВК "Русь-Агра".



ДАПАМОГА АД "СЯБРОЎ ДЗЯТЛАЎШЧЫНЫ"

Арганізацыя "Сябры Дзятлаўшчыны" з Люксембургу якую складанщь 14 чалавек і якой кіруе Альфрэд Гіём, ужо на працягу многіх гадоў супрацоўнічае з нашым рэгіёнам. Сёлета яны таксама наведали раён з дабрачыннымі мэтамі. Галоўная з іх — гэта дапамога адзінокім пажылым людзям, шматдзетным сем'ям.

У рамках сёлетняга візіту "Сябры Дзятлаўшчыны" набылі памперсы для бальніцы сястрынскага догляду ў Гезгалах, 7 камп'ютараў для раённай бальніцы.



ІНТЭРВ'Ю 3 ПЕРАМОЖЦАМІ

Ці складана быць юным ратаўніком-пажарным, якія ўражанні пакінуў палявы злёт "Ратаўнік-2016", карэспандэнтка запыталася ва ўдзельнікаў каманды-пераможцы.

КАЦЯРЫНА ГУБКО:
— "Ратаўнік-2016" — каманднае спаборніцтва, таму амаль ва ўсіх этапах мы ўдзельнічалі ўсе разам. У конкурсе па медыцынскай падрыхтоўцы я адна прадстаўляла сваю каманду, выцягнула пытанні па дапамозе пры розных відах крывацёкаў. У выніку заняла трэцяе месца. Уся наша каманда старанна рыхтавалася да злёту дома, у Дзятлаве. Пастараліся на практыцы падрабязна адпрацаваць кожны яго этап. Не ўсе атрымалася ідэальна, але гэта, найхутчэй, проста ад хвалявання. Самай удалай, на маю думку, атрымалася наша агітбрыгада — гледачам спадабалася, а гэта — галоўнае.



ЮНЫЯ РАТАЎНІКІ ДЗЯТЛАЎШЧЫНЫ - ЛЕПШЫЯ Ў ВОБЛАСЦІ

Ля Гродна прайшоў абласны палявы злёт "Ратаўнік-2016", дзе на працягу трох дзён 19 дружын з ўсіх раёнаў вобласці і абласнога цэнтра змагаліся
за званне лепшых. Кубак пераможцаў прывезлі на Дзятлаўшчыну нашы юныя ратаўнікі-пажарныя.

Каманду Дзятлаўскага раёна ўпершыню прадстаўлялі вучні некалькіх дзятлаўскіх школаў: адны канкурсанты ўжо не першы раз удзельнічалі ў злёце, для іншых гэта быў дэбют. Цікавы той факт, што зборная атрымалася камбінаванай — у яе ўвайшлі вучаніцы школы №1 і вучні школы №3 горада Дзятлава.



ПРЫГАЖОСЦЬ АД "СЛАВЯНКІ"

Адным з сёлетніх пераможцаў раённага конкурсу эстраднай творчасці "Песенны вернісаж" стала Алёна Гузавец — уладальніца цырульні "Славянка". Сустрэўшыся з ёю, карэспандэнтка газеты пагутарыла аб ролі творчасці ў яе жыцці, поглядах на жыццё і тарах.

Алёна, што падштурхнула вас паўдзельнічаць у конкурсе "Песенны вернісаж"? Да гэтага вы не выступалі на раённай сцэне.
— Я спяваю з самага дзяцінства. Талент атрымала ў спадчыну ад бабулі па мамінай лініі. У гады маладосці яна спявала на вясковых вяселлях. Іграла бабуля і на скрыпцы, якую асвоіла самастойна. Акрамя бабулі, у нашай сям'і спявае мама, мой брат Вадзім, а цяпёр ужо і мой сын Рома.
Да "Песеннага вернісажу" я неаднаразова выступала на сцэне санаторыя "Радон". А паўдзельнічаць у "Песенным вернісажы" мяне падштурхнуў, напэўна, той стан душы, які патрабуе свайго выражэння менавіта праз песню.



В. БУРЭЦ: "ГАЛОЎНАЕ ПАЖАДАННЕ, КАБ ХАПАЛА РАБОТЫ"

Да свята будаўнікоў работнікі Дзятлаўскага ўпраўлення спецыяльных работ адкрытага акцыянернага таварыства "Будкомплекс" падыходзяць з новым стартам. Нядаўна па вуліцы Камсамольскай у Дзятлаве пачалася рэканструкцыя шматпавярховага дома, на якой працуе брыгада Вячаслава Бурца, вопытнага, дасведчанага будаўніка. Каб пагутарыць з Вячаславам Васільевічам, давялося наведаць будаўнічы аб'ект.

— Акурат цяпер рыхтуем будаўнічую пляцоўку, пасля допуску якой пачнём рамонтныя работы, - знаеміць мяне з буднямі дзятлаўскіх будаўнікоў суразмоўца. — Будзем рамантаваць фасад, дах дома, ганкі, разам з камунальнікамі заменім сістэму каналізацыі і водаправода.



МАША РАСПУЦІНА І НЕ ТОЛЬКІ

Па выніках конкурсу "Краса Дзятлаўшчыны-2014 " Кацярына Заянчкоўская атрымала тытул "Міс індывідуальнасць". Гледачоў дзяўчына ўразіла сваім творчым нумарам: яна выступіла як парадыстка вядомых расійскіх зорак. Гэтыя нумары Кацярына показала і на нядаўнім моладзевым вулічным капусніку "Тваё лета".

Сустрэўшыся з Кацярынай, карэспандэнтка газеты "Перамога" папрасіла яе адказацъ на пытанні, якія датычацца захаплення і не толъкі.
- На пачатку раскажыце крыху пра сябе, адкуль вы родам?
— Я нарадзілася на дзятлаўскай зямлі, у вёсцы Пацаўшчына, у шматдзетнай сям'і, у якой — васьмёра дзяцей: чатыры браты і чатыры сястры. Я — самая малодшая. Вучылася я ў сярэдняй школе №2, цяперашняй гімназіі. Пасля заканчэння паступіла ў Гродзенскі педадапчны каледж. Цяпер працую выхавальніцай у дзіцячым садзе №1 горада Дзятлава.



К. Губко: "Сям'я - гэта мэта жыцця"

Кацярына Аляксандраўна Губко — загадчыца Дзятлаўскай дзіцячай бібліятэкі, шматдзетная мама, якая выхоўвае траіх дзяцей. Сустрэўшыся з ею, карэспандэнтка газеты "Перамога" папрасіла расказаць аб выбары прафесіі, сямейных традыцыях і каштоўнасцях.

— Кацярына Аляксандраўна, раскажыце крыху пра сябе. Адкуль вы родам?
— Я нарадзілася ў Мінскай вобласці, горадзе Вілейцы. У Дзятлава прыехала пасля замужжа.

— Як вы пазнаёміліся з мужам?
— У студэнцкія гады я жыла ў інтэрнаце, у адным пакоі з дзяўчатамі з Дзятлава. Адна з іх запрасіла мяне на вяселле. Там я і сустрэла свайго будучага мужа. Сёлета нашай сям'і спаўняецца ўжо трынаццаць гадоў.



Дырэктар музея

Дзінара Леанідаўна Харошка працуе дырэктарам Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея.
Гістарычную спецыяльнасць Дзінара атрымала ў Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Янкі Купалы. Жанчына нарадзілася ў Гродне. Пасля сям'я пераехала ў Дзятлава. Бацькі Дзінары пазнаёміліся ў Казахстане. Сярэднюю адукацыю Дзінара атрымала ў СШ №3 горада Дзятлава. У школьныя гады яна таксама наведвала заняткі кройкі і шыцця, якія дзейнічалі ў тагачасным Доме піянераў, танцавальны гурток у раённым Доме культуры.
На пасадзе дырэктара Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея Дзінара Леанідаўна працуе ўжо сем гадоў. Музейная справа ёй падабаецца.

— Цікава праводзіць эскурсіі, выставы, — гаворыць жанчына. — Цяпер мы ўкараняем і новыя формы работы. Гэта квест-гульні і інтэрактыўныя гульні, праводзім абрады "Вяселле па-дзятлаўску", "Вясновыя беларускія традыцыі".



Подзвігі "Лібертаса", "Фарта" і трыумвірат лідараў летняга адкрытага чэмпіянату раёна па міні-футболе

He заўсёды перамагае той, хто ўвогуле лепшы. Здараецца, і не так ужо рэдка, што лепшы саступае іншаму — таму, хто лепшы ў канкрэтны дзень, у канкрэтных умовах. Што і прадэманстраваў у сёлетнім летнім чэмпіянаце раёна па міні-футболе ахвочы (і перыядычна гатовы) да сенсацый навасёлкаўскі "Лібертас".

У адзін з гульнявых дзён турніру спачатку на Дзятлава абрынуўся спорны дождж, а затым на фаварытнага саперніка — слонімскі "Ювентус" — абрынуўся "Лібертас". I пакуль аб'ектыуна мацнейіііы "Ювентус" спрабаваў у звыклай манеры тэхнічна абвесці-пераплысці сапернікаў і лужыны на паляне, "Лібертас" нагружаў зону абароны слонімцаў доўгімі прамалінейнымі накідамі мяча. I... забіваў.

Источник: Дятловская районная газета "Перамога" и интернет-портал http://diatlovonews.by/