Наша газета - "Перамога"!



АД ВЫЦІНАНКІ ДА КІКБОКСІНГА

Мудрыя людзі кажуць: "Toe, што ўмееш, за плячыма не насіць". Вельмі важна яшчэ ў дзяцінстве пачаць вучыцца карыснаму рамяству або заняцца спортам, а можна плённа сумяшчаць тое і другое. Дзе знайсці дастойных майстроў і трэнераў? Гэта можна зрабіць ва ўстанове дадатковай адукацыі, такой, як, напрыклад, Цэнтр творчасці дзяцей і моладзі горада Дзятлава. Менавіта яго наведала карэспандэнтка газеты, каб даведацца ў гурткоўцаў, чым карысным і цікавым яны тут займаюцца.

Спачатку пагутарылі з хлопчыкамі і дзяўчынкамі, якія летам былі самымі актыўнымі наведвальнікамі ўстановы, а цяпер вырашылі прадоўжыць заняткі ў аб'яднаннях па інтарэсах. Арцём Ціхан, Вольга Гульнік, Юлія Гульнік, Настасся Губко, Павел Жадзейка ні разу не пашкадавалі, што ў час летніх канікулаў сустракаліся з педагогамі дадатковай адукацыі. Разам з дарослымі дзеці паспелі стварыць калекцыю бранзалетаў з бісеру, навучыліся працаваць з салёным цестам, гіпсам, паперай, упрыгожваць бутэлькі, ператвараючы іх у сапраўдныя творы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Хлопцы, што ні дзіўна, займаліся барацьбой. Напрыклад, Павел. Жадзейка, які сёлета пайшоў у 11 клас, ужо год наведвае секцыю кікбоксінга і ўпэўнены, што пастаянныя трэніроўкі і добрая фізічная форма дапамогуць яму паступіць у адну з установаў МНС, бо Павел Марыць стаць ратаўніком.



"ГУЛЬНІ З ВАДЗЯНЫМІ ФАРБАМІ"

Выстава жывапісу мастака Алеся Квяткоўскага "Гульні з вадзянымі фарбамі" адкрылася і будзе працаваць у Дзятлаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі да 16 кастрычніка 2016 года. У час адкрыцця выставы аўтар карцін Алесь Адамавіч Квяткоўскі расказаў наведвальнікам музея пра сябе і сваю творчасць. Нарадзіўся мастак у Валожыне. Пачынаў вучыцца маляванню ў студыі Рэспубліканскага палаца піянераў у Мінску ў выдатнага педагога і мастака Сяргея Пятровіча Каткова, з якім звязана стварэнне Рэспубліканскай школы-інтэрната па музыцы і выяўленчым мастацтве (цяпер каледж мастацтваў імя Ахрэмчыка). У свой час гэту школу скончыў і Алесь Квяткоўскі.

У творчасці мастак аддае перавагу вадзяным фарбам. Больш за сотню яго карцін, намаляваных менавіта ў гэтай тэхніцы, сёння знаходзяцца ў дзяржаўных і прыватных калекцыях не толькі ў Беларусі, але і за мяжой: Германіі, Швейцарыі, Францыі, ЗША, Канадзе.



МАЛЕНЬКІ ВЕРСАЛЬ У КАЗЛОЎШЧЫНЕ

"Ах, які водар быў, якая прыгажосць: самыя розныя кветкі: і на кожную пару года. Ва ўсім свеце не знайшяося б кніжкі з карцінкамі больш стракатымі, чым гэты кветнік", - такія словы казачніка Андэрсэна адразу прыйшлі на памяць калі я ўпершыню завітала на падворак да жыхаркі гарпасёлка Казлоўшчына Людмілы Іванаўны Мацюкевіч. Розніца паміж казкай і рэальнасцю ў адным: жанчына з казачнай гісторыі вырасціла цудоўны сад магіяй, а гераіня майго аповеду — вялікай любоўю да кветак.

Веснічкі звычайнага на першы погляд пасялковага дома, які размясціўся на ўзбочыне вуліцы Леніна, — быццам мяжа паміж рэальным будзённым светам мітусні, заўсёдных клопатаў і светам прыгажосці, дзе час цячэ павольна, і ўжо не хочацца нікуды бегчы — толькі быць тут і сузіраць.



ВУЧЫЦЕСЯ БАРАЦЬБЕ ПРАВІЛЬНА

Пра спорт моцных духам і загартаваных целам карэспандэнтцы газеты "Перамога" расказаў трэнер па грэка-рымскай і вольнай барацьбе Дзятлаўскай дзіцяча-юнацкай спартыўнай школы Віктар Шалесны.

— Віктар Мечыслававіч, як дaўно ў спартыўнай школе працуе аддзяленне "Грэка-рымская барацьба"?
— Аддзяленне функцыянуе тут з 2012 года, на працягу двух raдоў я працую ў ім як трэнер.

— 3 якога ўзросту дзеці могуць запісацца да вас у секцыю?
— Мы праводзім набор школьнікаў, пачынаючы з дзесяцігадовага ўзросту (4-5 клас). Пры адборы ў секцыю ўлічваецца найперш жаданне займацца, а таксама стан здароўя і фізічныя здольнасці. Зразумела, аддаём перавагу фізічна моцным дзецям, якім будзе не складана ўдзельнічаць у трэніровачным працэсе. Аднак бацькам не трэба вагацца, ці здольна іх дзіця займацца грэка-рымскай барацьбой, трэба прывесці яго і паспрабаваць.



ЛЕС ЯК ЛАД ЖЫЦЦЯ

Абход №3 - самы вялікі ў Казлоўшчынскім вопытна-вытворчым лясніцтве, 860 гектараў, раскіданы па мясцовасці. Яго лясы акружаюць Сачыўляны і Гярбелевічы, Малдавічы і Колкі, прасціраюцца аж да Нянадавічаў і Доўбневічаў. Не адзін дзясятак гадоў беражліва, па-гаспадарску, даглядае яго ляснік Алег Яфімік. Магчымасць пагутарыць з Алегам Тадэвушавічам выдалася на яго працоўным месцы, на ўскрайку лесу паблізу вёскі Гярбелевічы.

— Акурат цяпер праводжу высечку догляду, - тлумачыць ляснік, — фармірую лес. Выдаляю непатрэбныя пароды, пакідаю хвойнікі і цвёрдалісцёвыя дрэвы.



ПЕРШАКЛАСНЫ ЛЯСНІЧЫ

Ляснічы Казлоўшчынскага вопытна-вытворчага лясніцтва Аляксей Дубовік - прадаўжальнік дынастыі лясных работнікаў. Яго бацька Уладзімір Сяргеевіч, які калісьці сам працаваў ляснічым у Дзям'янаўскім лясніцтве, мае чарговую нагоду ганарыцца сынам: Аляксею Уладзіміравічу сёлета присвоена званне "Ляснічы першага класа".

Па словах Аляксея Дубовіка, любоў да лесу ў яго з дзяцінства. А інакш і быць не магло: нарадзіўся і выгадаваўся ён у Накрышках, дзе навокал маляўжчая прырода, з маленства бываў у бацькі на працы, у лесе. А як закончыў Хвінявіцкую школу, пайшоў вучыцца лясной справе ў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, пасля заканчэння якога працаваў радыёлагам у Дзятлаўскім лясгасе, з 2000 года — узначаліў Казлоўшчынскае лясніцтва.



НАГАРОДАВІЧЫ. РАДЗІМА ВІКЕНЦІЯ ДМАХОЎСКАГА

За 16 кіламетраў ад раённага цэнтра размешчана вёска Нагародавічы. У мінулым гэта сяло Пацаўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерніі. Нагародавічы — гэта яшчэ і мястэчка, дзе нарадзіўся Вікенцій Ігнатавіч Дмахоўскі, вядомы мастак 19 стагоддзя. На працягу ўсяго жыцця ён ніколі не забываўся пра сваю малую радзіму, часта наведваўся ў Нагародавічьі. Прыгажосць гэтых мясцін адлюстравана на адной з яго работ, якая так і называецца — "Радзіма". Другая назва карціны — "Двор у Нагародавічах".

3 таго часу мінула шмат гадоў, змянілася не адно пакаленне людзей, якія раслі і выхоўваліся ў гэтым утульным мястэчку Дзятлаўшчыны. Яно і цяпер вабіць сваей прыгажосцю. Складальнікамі яе з'яўляюцца лес, які размясціўся побач з вёскай, рака Дзятлаўчанка, дзе ў вольны час можна парыбачыць, спевы птушак. Ну, і вядома, багаццем Нагародавічаў, як і любога другога населенага пункта, з'яўляюцца людзі. Іх жыццёвыя гісторыі і складаюць летапіс вёскі.



АЛЯКСАНДР КІВУЛЯ: "ІДЗЁМ У НАГУ З ЧАСАМ"

2016 год складваецца нялростым для работнікаў лясной гасладаркі як Дзятлаўшчыны, так і ўсёй Беларусі: карэктывы ў працу ўнесла стыхія, і надзённыя клопаты — як мага хутчэй ліквідаваць яе наступствы. Аднак, заўважае дырэктар дзяржаўнай лесагаспадарчай установы Дзятлаўскі лясгас Аляксандр Ківуля, прафесійнае свята будуць адзначаць абавязкова. Пра новыя падыходы ў рабоце з лесам, працоўныя будні і дасягненні калектыву Аляксандр Міхайлавіч расказаў карэспандэнтцы газеты "Перамога":

— Па выніках васьмі месяцаў гэтага года ўсе асноўныя паказчыкі работы гаспадарка выконвае і перавыконвае. Разам з тым, першачарговая наша задача — не нарыхтаваць, а вырасціць лес. На дварэ — 21 стагоддзе, таму і ў лясную гаспадарку прыйшлі сучасныя тэхналогіі. Калі раней для аховы лясоў у час пажаранебяспечнага сезона людзі дзяжурылі ля тэлефона, назіралі з вышак, то цяпер работнікам лесу дапамагаюць камеры відэаназірання, якія замацаваны на вышыні, паварочваюцца пастаянна на 360 градусаў, аглядаючы ўсю тэрыторыю аж да лініі гарызонту.



ДЗЕНЬ БЕЛАРУСКАЙ ПІСЬМЕННАСЦІ Ў ХВІНЯВІЧАХ

У Хвінявіцкім дзіцячым садзе-сярэдняй школе адзначылі Дзень беларускай пісьменнасці. Старт святочным мерапрыемствам, прымеркаваным да гэтай падзеі, дала ўрачыстая лінейка.

Для аматараў друкаванага слова ва ўстанове працаваў кніжны павільён "Дзівосны свет беларускай літаратуры". Яго гаспадыня, школьны бібліятэкар М. М. Цілігузава, рэкламавала наведвальнікам беларускія кнігі і часопісы. Вучні чыталі творы свaix любімых аўтараў, абменьваліся ўражаннямі ад прачытаных летам кніг.



СПЯШАЙЦЕСЯ СУСТРЭЦЦА З КАРАЛЕВАЙ СПОРТУ

Нездарма кажуць, што лёгкая атлетыка - каралева спорту. Па словах дырэктара Дзятлаўскай спартыўнай дзіцяча-юнацкай школы Святланы Лагута, гэты від спорту даступны кожнаму і можа зацікавіць любога. Пра тое, як запісацца на заняткі па лёгкай атлетыцы і што цікавага там чакае школьнікаў, Святлана Іванаўна расказала карэспандэнту газеты "Перамога".

— Займацца лёгкай атлетыкай у Дзятлаўскай спартыўнай дзіцяча-юнацкай школе могуць школьнікі з 9 гадоў (3 клас) да выпускнога класа (уключна). Адбор дзяцей у спартыўную школу на аддзяленне "Лёгкая атлетыка" пачаўся з 1 верасня і будзе доўжыцца да 1 кастрычніка. У гэты перыяд трэнеры спартыўнай школы будуць праводзіць тэматычныя гульнявыя мерапрыемствы, каб дзеці змаглі не толькі пачуць, але і на практыцы далучыцца да спорту.



ЮБІЛЕЙНЫ ДЗЯСЯТЫ МОЛАДЗЕВЫ ФЕСТЫВАЛЬ "АЛІМПІЯ-2016"

Больш за 500 спартыўных маладых людзей з усёй Беларусі 26-28 жніўня сабраліся на Лагойшчыне пад Мінскам. Тут пад дэвізам "Моладзь выбірае!" праходзіў X юбілейны моладзевы фестываль "Алімпія-2016". Гэта мерапрыемства ўжо дзясяты год запар праходзіць з ініцыятывы Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі, Міністэрстваў адукацыі і інфармацыі, Нацыянальнай тэлерадыёкампаніі, газеты "СБ" і дае моладзі магчымасць паўдзельнічаць у спартыўных і творчых баталіях. У традыцыйным штогадовым фэсце сёлета прынялі ўдзел 20 каманд працоўнай моладзі Беларусі.

У ліку зборнай каманды Гродзеншчыны былі 18 нашых землякоў: Аляксандра Аўдзеенка, Сяргей Карнэлік, Іван Карэнка, Аляксандр Юргілевіч, Валянцін Грынцэвіч, Аляксандр Пятроўскі, Дзмітрый Ёда, Дзяніс Добыш, Ілья Амёльчанка, Ілья Бурдун, Аляксандр Грыцук, Алена Сіняк, Лаура Кунюціце, Аляксандр Раеўскі, Аліна Мішчук, Таццяна Шостка, Уладзімір Будрык і я.



МАЛЕНЬКІХ ПРАБЛЕМ НЕ БЫВАЕ

Чарговая аглядавая камісія прайшла ў Данілавіцкім сельскім Савеце. Як адзначыла кіраўнік камісіі, старшыня Данілавіцкага сельвыканкама Ганна
Жых, такія мерапрыемствы з'яўляюцца рэгулярнымі і маюць на мэце не пакараць людзей, а папярэдзіць па пытаннях пажарнай і асабістай бяспекі,
засцерагчы ад магчымай надзвычайнай сітуацыі.

У камісію ўвайшлі прадстаўнікі аддзела ўнутраных спраў Дзятлаўскага райвыканкама, работнікі Данілавіцкага сельвыканкама, СВК "Граніт-Агра", аддзела па надзвычайных сітуацыях, работнікі Цэнтра сацыяльнай абароны насельніцтва, электрычных сетак і газавай службы раёна, медыцынскі работнік.



ЗНАЁМСТВА З ВАЕННАЙ СПРАВАЙ

1 верасня у ваенны камісарыят Дзятлаўскага раёна на азнаямляльную экскурсію завіталі вучні 5 "А" класа сярэдняй школы №1 горада Дзятлава разам з настаўніцай Таццянай Аверкавай.

Каб зрабіць для сваіх вучняў першы ўрок Дня ведаў "Нам мір завешчана берагчы!" запамінальным, падмацаваць яго тэматыку цікавай інфармацыяй, Таццяна Уладзіміраўна накіравалася з дзеткамі менавіта ў ваенны камісарыят, бо сутнасць ваеннай справы — абарона мірнага жыцця.

Ваенны камісар Генадзь Суравец вельмі чакаў школьнікаў, крыху хваля-ваўся, ці будзе займальна дзесяці-адзінаццацігадовым хлопчыкам і дзяўчынкам у ваенкамаце, паколькі звычайна сюды прыходзяць старшакласнікі, якія ўжо робяць выбар будучай прафесіі або рыхтуюцца ісці ў армію. Дарма хваляваўся. Дзятва ўжо ля парога камісарыята "засыпала" яго пытаннямі: ці прама тут служаць прызваныя ў армію, ці ёсць жанчыны-ваенныя, ці ёсць у Дзятлаўскім ваенкамаце танк? А яшчэ прасілі паказаць ваенную тэхніку, прычым дзяўчынкі ў гэтым жаданні былі не менш актыўныя за хлопчыкаў.



СВЯТА ДУХАВОЙ МУЗЫКІ

У суботу, 3 верасня, у Дзятлаве прайшло свята духавои музыкі. Яго дзятлаўчанам падарылі аркестр Упраўлення ўнутраных спpaў Гродзенскага
аблвыканкама і зводны ўзорны духавы аркестр гарпасёлка Наваельня. Калектывы прайшлі з маршам па вуліцах райцэнтра і сустрэліся на плошчы 17 Верасня, дзе выканалі знаёмыя і любімыя ўсімі кампазіцыі.

Кіраўнік і дырыжор аркестра Упраўлення ўнутраных спраў Гродзенскага аблвыканкама, капітан міліцыі Сяргей Будзеніс адказаў на некалькі пытанняў карэспандэнткі газеты "Перамога".



У ГЭТАГА ЧАЛАВЕКА НЯМА ЎЗРОСТУ, ЁСЦЬ СТАН ДУШЫ

Сёлета 6 верасня адзначае сямідзесяцігоддзе Валерый Міхайлавіч Петрыкевіч. Нягледзячы на свой сур'ёзны ўзрост, ён застаецца абсалютна малады душой.

Валерый Міхайлавіч — сын заслужанага настаўніка БССР, заснавальніка і першага дырэктара Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея Міхаіла Фёдаравіча Петрыкевіча. Дзякуючы бацьку, яшчэ ў дзяцінстве Валерый Міхайлавіч пазнаёміўся з такімі знакамітымі людзьмі, як Янка Брыль, Уладзімір Калеснік, Фёдар Янкоўскі, Уладзімір Караткевіч. Яны былі сябрамі Міхаіла Фёдаравіча і неаднаразова гасцявалі ў яго доме. Аб гэтых сустрэчах узгадваў пасля ў сваіх творах Янка Брыль, а Уладзімір Калеснік адзін з дыялогаў з маленькім Валерам апісаў у нарысе "Партрэт друга". 3 гэтымі людзьмі Валерыю Міхайлавічу давялося сустракацца яшчэ дзясяткі разоў, а ў Янкі Брыля нават пабываць у гасцях. Здаецца, што пасля такога знаёмства кожны юнак захоча стаць пісьменнікам. Але ж не. Маці Марыя Барысаўна хацела бачыць сына доктарам. Двойчы Валерый Міхайлавіч спрабаваў паступіць у медыцынскі інстытут, і двойчы — няўдача. 17-гадовы юнак вымушаны быў уладкавацца на працу у Райцаўскую сярэднюю школу настаўнікам фізкультуры. Яшчэ калі сам вучыўся ў школе, быў аматарам лёгкай атлетыкі.

Источник: Дятловская районная газета "Перамога" и интернет-портал http://diatlovonews.by/