УВЯДЗЕННЕ Ў ХРАМ НАЙСВЯЦЕЙШАЙ БАГАРОДЗІЦЫ



Увядзенне Найсвяцейшай Багародзіцы ў храм Гасподні, якое святкуецца ў аўторак, 4 снежня, з'яўляецца вялікай падзеяй для Праваслаўнай царквы. У гэты дзень упершыню была паказана свету веліч Маці Божай і яе роля ў лёсе кожнага чалавека, быў пакладзены пачатак збавення кожнага веруючага чалавека, надыходзіць час спраўджвання прароцтваў старазапаветнага перыяду.

Нідзе з кананічных кніг Свяшчэннага Пісання Новага Запавету мы не сустрэнем апісання моманту прывядзення ў Іерусалімскі храм Найсвяцейшай Дзевы. Сюжэт святкавання ўзяты з пазнейшых, апакрыфічных (не напісаных асабіста апосталамі, але якія захаваліся як паданне) гістарычных помнікаў: Пратаевангелля Іакава, што адносіцца да другога стагоддзя па Нараджэнні Хрыстовым, і лацінскага Евангелля Псеўда-Матфея 9 стагоддзя. Вось аб чым яны апавядаюць.

Пасля таго, як Найсвяцейшай Багародзіцы споўнілася тры гады, яе святыя бацькі, праведныя Іакім і Ганна, вымаліўшыя ў Госпада здольнасць нарадзіць немаўля, паспяшаліся выканаць абяцанне, дадзенае імі Усявышняму. Склікаўшы найбліжэйшых сваякоў і запрасіўшы аднагодак Маці Божай, яны са спевамі духоўных песень адправіліся ў храм Гасподні.

Цудоўным чынам пераадолеўшы 15 вялікіх прыступак, Найсвяцейшая Дзева ўзышла па лесвіцы без пабочнай дапамогі. Ля самога ўваходу Багародзіцу сустрэў першасвятар Захарыя, бацька будучага Хрысціцеля Гасподня Іаана, які пад уплывам Святога Духа ўвёў яе ў Святое Святых.

Маці Божая, сама не ведаючы таго, з самага свайго нараджэння атрымлівае ласку ў вачах Творцы свету. Ёй наканавана стаць той, хто народзіць Збаўцу ўсяго чалавецтва ад граху, смерці, праклёну. І гэты момант увядзення з’яўляецца прадвесцем гэтай вялікай справы.

З моманту, калі святыя бацькі ўпершыню прывялі Найсвяцейшае дзіця ў дом Божы і да дванаццаці гадоў, яна выхоўвалася пры храме, праводзячы час у малітве, вывучаючы Святое Пісанне.

Свята Уводзінаў адносіцца да ліку двунадзясятых (найбольш вялікіх святаў, ушанаваных Праваслаўнай царквой). Асаблівасцю богаслужэння дадзенага свята з'яўляецца тое, што з гэтага дня царква пачынае рыхтаваць веруючага чалавека да хвалюючага моманту з’яўлення на свет Госпада нашага Ісуса Хрыста.

Прыйшоўшы ў храм ужо на ранішняе богаслужэнне мы пачуем: “Хрыстос нараджаецца, славіце…”. І з кожным тыднем, па меры набліжэння свята Нараджэння Хрыстова, царкоўны хор усё часцей і часцей будзе звяртацца да гэтай падзеі, нагадваючы нам аб тым, праз каго зло было назаўсёды пераможана, абуджаючы ў душы надзею, веру, мір, любоў.

І. ЗІНЧАНКА, бакалаўр багаслоўя

Источник: Дятловская районная газета "Перамога" и интернет-портал http://diatlovonews.by/