З рэдакцыйнай пошты



Сустрэча праз сорок гадоў

У жніўні выпускнікі 1977 года Вензавецкай сярэдняй школы вырашылі сабрацца на доўгачаканую сустрэчу праз сорак гадоў пасля заканчэння школы.

Прыехалі чатырнаццаць чалавек, каб пабачыцца, падзяліцца сваімі радасцямі, успомніць мінулыя школьныя гады, сваіх настаўнікаў і аднакласнікаў, якія жывуць і якіх ужо няма побач.

Здаецца, зусім нядаўна прывялі нас матулі прыгожых, з вялікімі букетамі кветак у першы клас, дзе першая настаўніца Ганна Міхайлаўна Каско прыняла нас, як сваіх родных дзетак. I вось прайшло з таго часу ўжо сорак гадоў.



Дванаццатая сустрэча кулікоўшчынцаў

У сярэдзіне лета, у час самага росквіту прыроды, былыя жыхары вёскі Кулікоўшчына сабраліся на традыцыйную штогадовую сустрэчу, ужо дванаццатую па ліку.

У сярэдзіне лета, у час самага росквіту прыроды, былыя жыхары вёскі Кулікоўшчына сабраліся на традыцыйную штогадовую сустрэчу, ужо дванаццатую па ліку.

Сабралася сёлета чатырнаццаць чалавек. Сярод прысутных былі і самыя старэйшыя землякі, дваім у бягучым годзе споўнілася восемдзесят гадоў. Прыехалі і маладыя, якія нарадзіліся ў гэтай вёсцы, а цяпер жывуць у іншых паселішчах. Прыбыла на сустрэчу зямлячка, якой раней не давялося ўдзельнічаць у такім зборы.



Дарагія мае землякі

Сонечным жнівеньскім днём на адной з вуліц вёскі Колкі было шматлюдна і гаманліва. У гэты дзень, 5 жніўня, сабраліся людзі, якія калісьці вучыліся ў Колкаўскай пачатковай школе.

Мы рыхтаваліся да гэтай сустрэчы загадзя. 3 дапамогай інтэрнэту і мабільнай сувязі звязаліся са многімі, хто цяпер жыве за межамі Дзятлаўскага раёна і Гродзенскай вобласці. Наш зямляк і былы вучань Колкаўскай школы Аляксандр Бараноўскі разам з кіраўніком Казлоўшчынскага сельскага Савета Аляксандрам Бяляткам дапамаглі нам падрыхтаіаць вуліцу і месца, дзе ладзілася свята.



Свята ў Казлоўшчьне

Добрай традыцыяй у Казлоўшчыне стала правядзенне народных святаў, вечароў адпачынку, іншых цікавых мерапрыемстваў. Вось і нядаўна ва ўтульнай зале мясцовага кафетэрыя прайшла вечарына да Дня абаронцаў Айчыны і Дня жанчын 8 Сакавіка.

Ініцыятарамі мерапрыемства сталі старшыня сельскага выканкама В. А. Бялятка, дырэктар мясцовага Дома культуры Д. Д. Міскевіч, старшыня пасялковага таварыства інвалідаў В. М. Барысік.

Святочны агеньчык наведалі ветэраны вайны і працы, члены таварыства інвалідаў, усе, хто любіць музыку і песні. Гасцямі мерапрыемства былі старшыня раённай арганізацыі інвалідаў В. Ю. Берднікава, загадчыца аддзялення дзённага знаходжання для інвалідаў В. Р. Саламевіч, старшыні таварыстваў інвалідаў з Гезгалаў і Наваельні.



Мы вельмі любім матулю

На свеце вельмі шмат матуляў, i ўсе яны розныя. Аднак ёсць i тое, што ix аб'ядноўвае, робіць падобнымі — гэта любоў, якую яны дораць нам, cвaiм дзецям. Калі прадаўжаць размову пра любоў, то i любоў да маці — адно з найбольш моцных пачуццяў, бо яно нараджаецца разам з намі i, яшчэ знаходзячыся у матулі пад сэрцам, не пабачыўшы свету, мы ўжо любім яе. Здаецца, што нашы сэрцы звязаны нябачнай нітачкай.

Кажуць, што на небе дзеці сам'і выбіраюць сабе бацькоў. Калі гэта так, то мы з братам Аляксандрам у сваім выбары не памыліліся. Імя нашай матулі — Лідзія Паўлаўна Сідорчык. Яна — цудоўная жанчына. Мы столькім ей абавязаны. Яе сэрца не застаецца раўнадушным. Клапоцячыся пра мяне i брата, яна i нас навучыла любіць людзей, умець працаваць. Cвaiм прыкладам даказала, што ёсць у жыцці сапраўдныя дружба i вернасць, ёсць заслужанае шчасце, i ўсё гэта нараджаецца з любові да людзей.



ЧАМУ МАЯ СЯМ'Я СУПРАЦЬ НАРКОТЫКАЎ

Мая сям'я катэгарычна супраць наркотыкаў. Мае бацькі прытрымліваюцца здаровага ладу жыцця. Дэвіз нашай сям'і: "Жыві актыўна, адпачывай спартыўна!". I мы падтрымліваем любыя спартыўныя пачынанні.



ПАКЛІКАНЫ БЫЦЬ СВЯТАРОМ

Святарства — вялікі гонар, але ў той жа час — вялікая адказнасць. Вось ужо дзесяць гадоў па гэтай нялёгкай дарозе крочыць ксёндз Віктар Захарэўскі, цяперашні настаяцель парафіі касцёла Святых Анёлаў-Ахоўнікаў у аграгарадку Раготна.



ЦЁПЛАЯ СУСТРЭЧА 3 РАБОТНІКАМІ КУЛЬТУРЫ

Ці даўно вы наведвалі сваіх бацькоў? А калі апошні раз елі цудоўныя бабуліны дранікі і смяяліся са старых анекдотаў, якія так любіць расказваць дзядуля? Калі не можаце адказаць у першыя пяць секунд, я настойліва раю вам наведаць самых родных і дарагіх у свеце людзей, тым больш што ў кастрычніку для гэтага была не адна нагода: 1-га адзначаўся Дзень пажылых людзей, а 14-га — Дзень маці.

У гэтыя цудоўныя святы кожны пенсіянер, кожная жанчына, якая носіць ганаровае званне "маці", заслугоўваюць букеты восеньскіх кветак, самыя шчырыя віншаванні і добрыя песні.



Пашанцавала працаваць з такім чалавекам

Восень пазалаціла дрэвы, дыхнула холадам, нагадала, што прыспеў час збіраць ураджай, падводзіць вынікі мінулага лета. Гэтая пара года ў душы кожнага з нас выклікае пэўныя пачуцці. 3 радасцю і лёгкім хваляваннем кожную восень сустракае Галіна Аляксандраўна Кончык, былая настаўніца малодшых класаў сярэдняй школы №2 (цяпер гімназіі №1) горада Дзятлава. Сёлета ў кастрычніку яна адзначае свой 80-гадовы юбілей.

Нарадзілася Галіна Аляксандраўна ў вёсцы Забалоцце Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці ў сям'і калгаснікаў. У 1952 годзе паступіла ў Нясвіжскае педагагічнае вучылішча, пасля заканчэння якога была накіравана працаваць на Дзятлаўшчыну, у Гірыцкую сямігодку. Затым маладую настаўніцу перавялі ў сярэднюю школу №2 горада Дзятлава, дзе яна працавала да 1994 года. Агульны педагагічны стаж Галіны Аляксандраўны складае 38 гадоў. Былыя калегі кажуць пра яе, як чалавека творчага, актыўнага, ініцыятыўнага. Яе працоўныя заслугі не аднойчы былі адзначаны раённымі і абласнымі граматамі, а ў 1980 годзе — граматай Міністэрства адукацыі БССР. 3 1985 года мне пашанцавала працаваць побач з Галінай Аляксандраўнай Кончык. На той час я была намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце сярэдняй школы №2 горада Дзятлава.



"СЫРНАЯ СТРАНА" ГРОДЗЕНЦАЎ ЗДЗІВІЛА

17 верасня ў Гродне з нагоды яго 888-годдзя прайшло свята горада, якое ўключыла ў сябе шмат цікавых мерапрыемстваў.
У іх ліку быў і традыцыйны святочны кірмаш, да якога было прымеркавана яшчэ і свята сыру. Апошні момант выклікаў асаблівую цікавасць у гродзенцаў і гасцей горада.

Праходзіла свята сыру на Савецкай плошчы. Сваю прадукцыю тут прадставілі многія прадпрыемствы: Ашмянскі, Маладзечанскі, Навагрудскі, Шчучынскі і, вядома ж, Дзятлаўскі сыраробныя заводы.