Сваё кола

warning: Creating default object from empty value in /var/www/t-av/data/www/dyatlovo.info/modules/taxonomy/taxonomy.module on line 1390.


Медык, які захапляецца музыкай

Кожны год "нараджае"' ўсё новыя і новыя музычныя накірункі. Многія з іх уяўляюць сінтзз некалькіх ужо існуючых. Прыклад таму — Club Dance. Гэтая музыка становіцца самастойным стылем у сярэдзіне 70-х гадоў. Пад гэтае азначэнне трапілі Dance-Pop, Hip-Hop, House і Techno. Усе гэтыя накірункі звязвае падабенства рытму. Аднымі з самых вядомых музыкантаў, якія працуюць у дадзеным стылі, з яўляюцца Bjork, Bobby Brown, Moby, Ргіпсе, Todd Terry, Underworld.

Музыкай Club Dance захапляецца дзятлаўчанін Дзмітрый Басай. Свайму хобі гэты малады чалавек — студэнт медыцынскага ўніверсітэта, аддае практычна увесь свой вольны час.



Гісторыя аднаго кахання

Яе расказалі Марына Касцюк і Сяргей Якшэвіч — маладая пара, якая вырашыла ўступіць у шлюб.

— Як пачалася ваша гісторыя кахання?

Сяргей: 10 чэрвеня 2009 года адной вялікай кампаніяй мы адпачывалі на возеры Свіцязь. Сярод многіх дзяўчат я адразу ж вылучыў Марыну. Яна мне вельмі прыглянулася, доўгі час мы перазваньваліся, размаўлялі, як проста знаёмыя. Але ў адзін момант я зразумеў, што мне хочацца быць для яе кімсьці большым, чым сябрам. Я вырашыў, што абавязкова заваюю яе сэрца. I ў мяне гэта атрымалася.



Жанчына - памочнік камбайнера

Работа на ўборцы ўраджаю — не з лёгкіх, тым больш, для жанчын, некаторыя з якіх нараўне з моцнай паловай чалавецтва працуюць на жніўных палетках.

У іх ліку — Ірына Майсейчык. Жанчына працавала памочнікам камбайнера разам са сваім мужам Вадзімам у СВК "Граніт-Агра". Па выніках маладзёжнага спаборніцтва сярожкамбайнавых экіпажаў гэты сямейны тандэм — у ліку лепшых.

— Родныя, блізкія, знаёмыя і сябры спачатку вельмі здзіўляліся майму рашэнню пайсці разам з мужам працаваць на камбайне, — гаворыць Ірына. — Ды і сама я спачатку хвалявалася, вельмі перажывала, што не спраўлюся, паколькі праца памочніка камбайнера — дастаткова цяжкая фізічная нагрузка. Аднак вось ужо другі год запар я працую памочнікам камбайнера. Цяпер я прывыкла да такіх нагрузак, тым больш, што муж мяне заўсёды беражэ, шкадуе, стараецца больш зрабіць сам.



Гісторыя маладой сям'і

Аляксандр і Наталля Шырокіх пазнаёміліся ў кампаніі агульных сяброў. Узаемная сімпатыя перарасла у моцнае пачуццё. якое цяпер сагравае ўжо іх маладую сям'ю. А хутка ў ёй з явіцца і папаўненне.

— Гэта вялікая радасць для нашай сям'і, — адзначае Аляксандр. — Я і Наташа з нецярпеннем чакаем з'яўлення на свет нашага дзіцяці. I ў той жа час хвалюемся: цяпер патрэбна несці адказнасць не толькі за сябе, але і за новае жыццё.

— Напэўна, за гэты перыяд спісак справаў па доме, за якія вы адказваеце, значна пашырыўся?
— Безумоўна, я стараюся рабіць усе для таго, каб не нагружаць Наташу, па магчымасці дапамагаю ёй аа ўсім. Але і яна ў мяне залатая: разумев, што я працую, бывае зменны графік работы, часам даводзіцца працаваць у выхадныя. Таму жонка моцна не нагружае працай па доме. Я ёй за гэта вельмі ўдзячны.



Родныя дзеці прыёмнай сям'і

У нашай рубрыцы "Неверагодна, але факт" мы будзем расказваць аб рэчах, якія існуюць насуперак традыцыйнаму меркаванню. Большасць з іх будуць насіць юмарыстычны характар, але ў першым нумары мы рашылі закрануць сур ёзную і важную тзму.

У гераіні гэтага аповеду няма родных бацькоў, яна выхоўваецца ў прыёмнай сям'і. Тым не менш, нягледзячы на такія акалічнасці лёсу, гэтая 14-гадовая дзяўчына не адчайваецца, не скардзіцца на жыццё. Яна цікавіцца вучобай, займаецца ў эстрадна-тэатральнай студыі "Дасканалы свет", марыць стаць юрыстам-палітолагам. Усё гэта — пра Карыну Асіпук.



Погляд маладога спецыяліста

Напрыканцы лета арганізацыі і прадпрыемствы папаўняюцца маладымі спецыялістамі. Як былыя выпускнікі сваіх альмаматэр адчуваюць сябе ў гэтай ролі, што іх хвалюе. як яны бавяць свой вольны час — на гэтыя пытанні адказалі некаторыя маладыя спецыялісты Дзятлаўшчыны.

Таццяна Зуй, тэрапеўт Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бальніцы:
— Працаваць і цяжка, і ў той жа час — цікава. Так як большасць дактароў летам бяруць працоўны адпачынак, то даводзіцца працаваць на 1,5, а то і на 2 стаўкі. Тым не менш, працаваць доктарам вельмі цікава, спадзяюся, што любоў да сваей прафесіі я буду адчуваць заўсёды. Што ж датычыцца арганізацыі вольнага часу, то цяпер ён ідзе на рамонт дома і падрыхтоўку да вяселля. А, увогуле, вельмі хочацца, каб у нас у горадзе часцей праводзіліся розныя спартыўна-масавыя мёрапрыемствы. Яшчэ студэнткай я неаднаразова ўдзельнічала ў іх. Гэта — весела і карысна адначасова.