Нашы святы



Пошце адданыя

Сучасная пошта актыўна працуе ў сектары лагістыкі, паштова-банкаўскіх паслуг, гандлю і прамой паштовай рассылкі, развівае інфармацыйныя тэхналогіі. Напярэдадні Сусветнага дня пошты карэспандэнтка газеты паразмаўляла з супрацоўнікамі аддзяленняў паштовай сувязі Дзятлаўшчыны і даведалася, як яны прыйшлі ў сваю прафесію, што ўваходзіць у іх абавязкі, ці могуць уявіць сябе ў іншай сферы дзейнасці.

Алена Анатольеўна Альшэўская. Начальнік аддзялення паштовай сувязі "Казлоўшчына".
Я працую ў аддзяленні з 1993 года. Спачатку была тут паштальёнам, потым — аператарам, намеснікам начальніка. 3 1998 года працую начальникам аддзялення паштовай сувязі. Прафесія падабаецца. У мае абавязкі ўваходзіць праца на касе, прыём справаздач ад паштальёнаў. Нашы паштовыя аперацыі — гэта прыём пераводаў, пасылак, заказных лістоў, карэспандэнцыі, паскоранай пошты. Таксама рэалізуем тавары, якія карыстаюцца попытам і калі параўноўваць з магазінамі, маюць
больш выгадную цану. Мяняць прафесію не хачу, бо я ўжо прывыкла працаваць на пошце і мне тут падабаецца. Калегам жадаю любові да сваёй справы, а таксама добрай зарплаты.



Зачэпічы: свята паэзіі і вуліца ў гонар Петруся Граніта

У вёсцы Зачэпічы і аграгарадку Жукоўшчына прайшло абласное свята беларускай паэзіі, прысвечанае 500-годдзю беларускага кнігадрукавання і памяці заходнебеларускіх паэтаў, якія жылі на Дзятлаўшчыне — Нікіфара Жальбы, Гарасіма Праменя, Васіля Струменя, Петруся Граніта, Сяргея Хмары, Ігната Дварчаніна.

Удзел у сустрэчы прымалі прадстаўнікі мясцовай улады, краязнаўцы, літаратары Гродзеншчыны, работнікі бібліятэкі, педагогі, навучэнцы, вяскоўцы. 3 нагоды свята ў наш раён завіталі паэты, пісьменнікі, журналісты, выканаўцы песень на словы беларускіх аўтараў В. Дубатоўскі, С. Чыгрын, М. Канановіч, 3. Бартосік, М. Скобла, В. Сазонаў, С. Чарняк, У. Хільмановіч, Я. Трацяк. Удзельнікі сустрэчы ўсклалі кветкі на вясковых могілках да магілаў паэтаў Гарасіма Праменя і Петруся Граніта.



Ларыса Радзіон: "Жыццё - гэта лесвіца"

Выраз "Настаўнік — гэта не прафесія, а лад жыцця" даўно стаў , крылатым. 3 гэтай думкай поўнасцю згодна настаўніца беларускай мовы Наваельнянскай сярэдняй школы Ларыса Вячаславаўна Радзіон.

3 уласнага вопыту, які налічвае больш за тры дзясяткі гадоў работы ў школе, яна ведае, што настаўнік не можа забыць пра свае школьныя клопаты ні на дзень: яго думкі заўсёды вяртаюцца да вучняў, размовы з калегамі пастаянна тычацца школы.

Ларыса Вячаславаўна любіць сваю прафесію і не шкадуе, што выбрала менавіта яе. Любоў да кнігі, да мілагучнай роднай мовы ёй дасталася ў спадчыну ад бацькоў і класнага кіраўніка — настаўніцы беларускай мовы і літаратуры Дварэцкай сярэдняй школы Ядзвігі Іванаўнай Шмыгінай.



Бібліятэкар Святлана Кашырэц

Бібліятэка, калі ўдумацца, — унікальная ўстанова, якая дапамагае лячыць душы, павышаць прафесіяналізм, пашыраць кругагляд,
духоўна абагачацца. Яе наведваюць чытачы розных узростаў і сацыяльных катэгорый: ад школьніка — да пенсіянера, ад будаўніка — да акадэміка. I вельмі важную ролю ў гэтым храме ведаў мае бібліятэкар. Менавіта ён з'яўляецца пасрэднікам паміж кнігай і чытачом, у многім ад яго залежыць, якія кнігі трапяць у рукі людзям.

Дваццаць тры гады працы ў бібліятэцы прысвяціла жыхарка вёскі Горка Святлана Фёдараўна Кашырэц. Цяпер яна працуе бібліятэкарам Войневіцкай сельскай бібліятэкі-клуба.



"Пажарнай службе лёс прысвяціўшы..."

Людзі na-рознаму прыходзяць у прафесію. Адны знаходзяцца ў пастаянным пошуку, пераходзяць з адной сферы ў іншую.
I нават пасля выхаду на пенсію не могуць зразумець, чаму так і не змаглі знайсці справу па душы. Іншыя... А іншым няма калі
аддавацца разважанням. Яны проста добрасумленна працуюць, радуюцца кожнаму дню, на працягу якога зрабілі штосьці добрае
і карыснае для людзей.

Напярэдадні Дня пажарнай службы я сустрэлася менавіта з такім чалавекам - пазітыўным, дабрадушным, пры гэтым, граматным і прынцыповым спецыялістам, чый лёс — пажарная служба. Ей Сяргей Саламевіч аддаў дваццаць адзін год.



Анатоль Раманенка. Дваццаць гадоў бездакорнай службы

Сёлета спаўняецца 20 гадоў, як на працу дыспетчарам цэнтра аператыўнага кіравання раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях быў прыняты Анатоль Раманенка. Сюды ён прыйшоў не "зялёным" хлопцам: за плячыма была тэрміновая служба ў войсках супрацьпаветранай абароны, а пасля дэмабілізацыі - служба прапаршчыкам у гезгалаўскай ракетнай часці. Так што пра адказнасць, дысцыпліну, таварыскасць ведаў не па кінастужках ці кніжках.

Але служба ў войску — гэта адно, а быць ратаўніком — зусім іншае. Таму апекавацца над новенькім стаў Сяргей Іванавіч Чыгір, начальнік каравула. I сёння Анатоль Раманенка з удзячнасцю прыгадвае яго навуку.



Свята касцоў у Вензаўцы

Нядзельным днём, 18 чэрвеня, на свята касцоў запрасіў аграгарадок Вензавец.

На пачатку мерапрыемства госці свята і мясцовыя жыхары мелі магчымасць паслухаць паданні пра Вензавец і яго наваколле. А Вензавецкая школа прапанавала пазнаёміцца з экспанатамі музея пад адкрытым небам, сярод якіх рэчы з ужытку касцоў — даўнейшая каса, рэзгіны, конскія путы, разнастайныя збаны для вады і квасу, а таксама люлька з лазы, лапці.

Школьнікі распачалі свята сцяг-шоу, а затым саступілі сцэну маленькім танцорам з садка. Пад песню "Касіў Ясь канюшыну" хлопчыкі і дзяўчынкі паказалі прысутным, і найперш матулям і бабулям, якія актыўна іх фатаграфавалі, танцавальныя здольнасці. Дзятва задала тон святу.



ІВАН СВІБ: "ЖАДАЮ СВАЙМУ КАЛЕКТЫВУ САМАГА НАЙЛЕПШАГА"

Пра будні, клопаты камунальнага сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства "Жукоўшчына" і святочную нагоду карэспандэнтка пагутарыла з яго дырэктарам Іванам Свібам.

— Іван Аляксандравіч, як склаўся сельскагаспадарчы год для прадпрыемства?
— Скажу шчыра, што гэты год для нас, як, мяркую, і для іншых сельгаспрадпрыемстваў раёна, быў не самы просты. Зніжэнне вытворчасці малака (98% да ўзроўню мінулага года) і засуха (адсюль і недабор па збожжы) паўплывалі на зніжэнне аб'ёму валавой прадукцыі. Разам з тым, яе рэнтабельнасць застанецца на высокім узроўні: практычна ўсё малако ў нас ідзе гатункам "экстра" і вышэйшым гатункам, таксама высока цэніцца і добра рэалізуецца ялавічына. На сёння 65-70% даходаў гаспадаркі — рэалізацыя прадукцыі жывёлагадоўлі.



АЛЯКСАНДР КІВУЛЯ: "ІДЗЁМ У НАГУ З ЧАСАМ"

2016 год складваецца нялростым для работнікаў лясной гасладаркі як Дзятлаўшчыны, так і ўсёй Беларусі: карэктывы ў працу ўнесла стыхія, і надзённыя клопаты — як мага хутчэй ліквідаваць яе наступствы. Аднак, заўважае дырэктар дзяржаўнай лесагаспадарчай установы Дзятлаўскі лясгас Аляксандр Ківуля, прафесійнае свята будуць адзначаць абавязкова. Пра новыя падыходы ў рабоце з лесам, працоўныя будні і дасягненні калектыву Аляксандр Міхайлавіч расказаў карэспандэнтцы газеты "Перамога":

— Па выніках васьмі месяцаў гэтага года ўсе асноўныя паказчыкі работы гаспадарка выконвае і перавыконвае. Разам з тым, першачарговая наша задача — не нарыхтаваць, а вырасціць лес. На дварэ — 21 стагоддзе, таму і ў лясную гаспадарку прыйшлі сучасныя тэхналогіі. Калі раней для аховы лясоў у час пажаранебяспечнага сезона людзі дзяжурылі ля тэлефона, назіралі з вышак, то цяпер работнікам лесу дапамагаюць камеры відэаназірання, якія замацаваны на вышыні, паварочваюцца пастаянна на 360 градусаў, аглядаючы ўсю тэрыторыю аж да лініі гарызонту.



НА ДЗЯТЛАЎШЧЫНЕ ПРАЦУЮЦЬ САПРАЎДНЫЯ ПРАФЕСІЯНАЛЫ

Напярэдадні прафесійнага свята работнікаў газавай службы карэспандэнтка пагутарыла з начальникам Дзятлаўскага раёна газазабеспячэння Уладзімірам Сіняком аб справах надзённых, падрыхтоўцы да ацяпляльнага сезона і дасягненнях дзятлаўскіх газавікоў.

— Уладзімір Аляксандравіч, што сёння ўяўляе сабой газавая гаспадарка Дзятлаўшчыны?
— Працягласць газаразмеркавальнай сістэмы раёна сёння складае больш за 403 кіламетры газаправодаў, у тым ліку амаль 258 кіламетраў — у сельскай мясцовасці. Актыўную ахову газаправодаў ад карозіі забяспечваюць 47 станцый катоднай аховы. У эксплуатацыі Дзятлаўскага раёна газазабеспячэння знаходзяцца 29 газарэгулятарных пунктаў (96% тэлемеханізаваны), 30 шафавых рэгулятарных пунктаў і 741 рэгулюючы клапан. У раёне 8,5 тысячы кватэр забяспечаны прыродным газам, з іх 3,3 тысячы — у сельскай мясцовасці. Газіфікаваны 12 з 14 аграгарадкоў раёна. Акрамя таго, спажыўцамі прыроднага газу з'яўляюцца 19 прадпрыемстваў, 8 сельгасвытворчых кааператываў.