2014 – Год гасціннасці

warning: Creating default object from empty value in /var/www/t-av/data/www/dyatlovo.info/modules/taxonomy/taxonomy.module on line 1390.


У ГОСЦІ ДА ПАРАВОЗАЎ

Гэты музей пад адкрытым небам, мабыць, многія з нас бачылі, праязджаючы праз станцыю "Баранавічы Палескія". Старадаўнія паравозы і вагоны, семафоры і дрызіны стаяць там у сасновым гайку ў пяці хвілінах хады ад чыгуначнага вакзала. І калі вы, паважаныя чытачы, дагэтуль не былі там, самы час стаць гасцямі горада Баранавічы і пашырыць свой кругагляд. Што нядаўна і зрабілі карэспандэнты газеты “Перамога”.

Аддзел "Чыгуначная тэхніка" быў утвораны ў 15-гадовы юбілей Музея гісторыі Баранавіцкага аддзялення Беларускай чыгункі. А сёлета сам аддзел адзначае сваё пятнадцацігоддзе. 30 ліпеня 1999 года адчыніла свае вароты першая, і на той момант адзіная ў Беларусі, экспазіцыя чыгуначнай тэхнікі пад адкрытым небам, якая запрацавала з ініцыятывы былога начальніка Баранавіцкага аддзялення, а затым начальніка Беларускай чыгункі Віктара Рыгоравіча Рахманько. Вялікую ролю ва ўвасабленні гэтай ідэі ў жыццё адыграў Ілля Ніканавіч Малюгін, які ўзначальваў савет ветэранаў аддзялення чыгункі. Ён стаў першым навуковым супрацоўнікам музея і кіраўніком усіх работ па яго стварэнні.



ГАСЦІННАСЦЬ ПА-ДЗЯТЛАЎСКУ: ПІРАГІ, ДАРОГІ I ДАБРЫНЯ

У доўгіх чэргах у разліковыя косы аддзяленняў банкаў Дзятлаўшчыны не-не ды і сустрэнеш людзей, якія аплачваюць часовую рэгістрацыю ў нашай краіне. Прыязджаюць на месяц, два, а хтосьці і на ўсё лета. Хутчэй за ўсё, да родных, найчасцей суседзі - расіяне або ўкраінцы. Што вабіць гасцей на белорускай зямлі, запытаемся ва ўраджэнкі вёскі Колкі, а сёння - жыхаркі паўночнай сталіцы Расіі Тамары Ульяновой.

- Сёлета будзе трыццаць пяць гадоў, як я жыву ў Санкт-Пецярбургу. Калісьці паехала паступаць туды ў медыцынскае вучылішча, так і засталася там жыць. Выйшла замуж, маю дваіх сыноў, любімую работу. Атрымалася так, што ў сям’і я беларуска, а муж - расіянін. Але ўсе мы любім бываць тут, на Дзятлаўшчыне. Прыязджаю штогод, а апошнім часам і некалькі разоў на год, калі ёсць магчымасць. Найперш - наведаць матулю.



АКУНУЛІСЯ Ў КУПЕЛЬ, ЗАПАСЛІСЯ ХРЫШЧЭНСКАЙ ВАДЗІЦАЙ

Напярэдадні вялікага свята – Хрышчэння Гасподня -- на аграсядзібе “Каля дуба” айцец Сергій з Дварца асвяціў купель і ваду.

Наведвальнікі аграсядзібы ў суботу пасля абеду і ўвесь нядзельны дзень мелі магчымасць акунуцца ў асвячонай купелі, набраць хрышчэнскай вады.
Гаспадары аграсядзібы Сяргей і Жанна Калпінскія частавалі наведвальнікаў чаем з піражкамі, гарачай юшкай.

Жадаючых “схадзіць на Іярдан” -- акунуцца ў хрышчэнскую купель, сёлета было значна больш, чым летась – за 30 чалавек.



ГОСЦІ, ГОСЦІ, ГОСЦІ...

Каляндар ад Новага года і да Хрышчэння стракаціць святочнымі датамі, калі нязменна мы ці збіраемся ў госці, ці прымаем іх у сваім доме. Беларуская нацыя – шчырая і гасцінная, нават без спецыяльна прызначанага для гэтага года. На пачатку 2014-га разам з дзятлаўчанамі мы згадаем народную мудрасць і памяркуем пра сучасную гасціннасць.

Мілы госць, ды вялікі пост

"Пост, – гаворыцца ў адной старажытнай кнізе, – робіць чалавека ўмераным, цвярозым, сарамлівым, маўклівым, цнатлівым. Пост утаймоўвае жарсці, сцішае запал, памнажае святыя жаданні, знішчае заганныя; усё ўнутры нас у парадак прыводзіць” ("Нятленная ежа". С. 235).