№63



А. Юч: маpy, каб былі шчаслівыя шасцёра сыноў і дачка

Кожны чалавек рана ці позна дае ацэнку мінуламу, нібыта зазірае ў скарбонку жыцця, каб падрахункаваць набыткі. Яны ў нас розныя: дзелавыя людзі пераглядаюць бізнэс-планы, падлічваюць прыбыткі, таленавітыя — рахункуюць дасягненні ў сферы мастацтва, а шчодрыя сэрцам — перажываюць і радуюцца за блізкіх.

Кожны дзень знаходзіцца нагода для радасці і перажыванняў у шматдзетнай прыёмнай матулі Алены Паўлаўны Юч. Яна разам з мужам Вячаславам Уладзіміравічам клапоцяцца пра чатырох сваіх і траіх прыёмных дзяцей. Алена Паўлаўна паспяхова сумяшчаё дзве прафесіі: настаўніцы матэматыкі ў Жукоўшчынскім дзіцячым садзе-базавай школе і "матулі-выхавальніцы" для траіх прыёмных сыноў.



У Казлоўшчыне ўстанавілі паклонны крыж

Крыж для хрысціян — адзін з галоўных сімвалаў веры, надзейны ахоўнік і абаронца. Крыжы ўсталёўваюцца ў кожным хрысціянскім храме, на могілках. Здаўна існуе яшчэ адна хрысціянская традыцыя — ставіць крыжы ля паселішчаў і на скрыжаваннях дарог. Такія крыжы называюць паклоннымі. Яшчэ ў старажытнасці многія вялікія гарады былі агароджаны з чатырох бакоў паклоннымі крыжамі, і хрысціяне верылі, што яны абараняюць жыхароў ад ворагаў, непагадзі, эпідэмій. Традыцыя ставіць паклонныя крыжы дайшла і да нашых дзён.

А сёлета гэтую добрую хрысціянскую традыцыю падтрымалі работнікі ААТ "Дзятлаўскі лікёра-гарэлачны завод "Алгонь". У дырэктара нашага прадпрыемства Валерыя Яўгенавіча Гузеня даўно была задумка зрабіць што-небудзь добрае, памятнае для гарадскога пасёлка Казлоўшчына, дзе знаходзіцца наша прадпрыемства, жывуць і працуюць амаль усе члены калектыву.



Міжраённае спартыўнае свята міліцыі аховы

У маляўнічым куточку Дзятлаўшчыны — урочышчы Рыбакі — прайшло міжраённае спартыўнае свята, прымеркаванае да 100-годдзя міліцыі Беларусь Удзел у ім прынялі супрацоўнікі Лідскага, Дзятлаўскага, Карэліцкага падраздзяленняў Дэпартамента аховы Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь і іх сем'і.

У час агульнага пастраення прысутных павітаў начальнік Лідскага аддзела Дэпартамента аховы МУС Рэспублікі Беларусь Д. Цумараў. Дзяніс Міхайлавіч зазначыў, што 4 сакавіка 2017 года беларуская міліцыя адзначыць 100-гадовы юбілей з дня ўтварэння. Увесь 2016 год прысвечаны падрыхтоўцы да гэтай адметнай даты. А таму афіцэрскі сход Лідскага аддзела аховы, у склад якога ўваходзяць Лідскае, Дзятлаўскае, Навагрудскае, Карэліцкае падраздзяленні Гродзенскай вобласці, прыняў рашэнне ў рамках святкавання падтрымаць добрыя традыцыі і правесці спартыўнае свята для супрацоўнікаў і іх сем'яў. Дзяніс Міхайлавіч пазнаёміў удзельнікаў з праграмай мерапрыемства, пажадаў ім спартыўных поспехаў, добрага адпачынку, новых сяброў.



Памыліцца лягчэй, чым выправіць памылку

ДЗЯЦЕЙ ВЯРНУЛІ МАЦІ

У сакавіку непауналегнія былі прызнаны маючымі патрэбу ў сацыяльнай абароне і накіраваны ў сацыяльны прытулак. 3 іх бацькамі, якія сталі абавязанымі асобамі, вялася работа па ліквідацыі сацыяльнага недабрабыту ў сям'і. Бацька і маці разведзены, але некаторы час жылі ў адной хаце, якая з'яўляецца маёмасцю, нажытай у час шлюбу. Іх сумеснае жыццё і стала прычынай адабрання дзяцей. Справа ў тым, што бацька падоўгу не затрымліваўся ні на адным з працоўных месцаў, злоўжываў алкаголем. Час ад часу выпівала і былая жонка, паміж дарослымі здараліся скандалы і бойкі.



А. ЛАМАКА: "СЛУЖУ, КАБ ДАПАМАГАЦЬ ЛЮДЗЯМ"

У кожнага, хто прыходзіць служыць у міліцыю, свая жыццёвая гісторыя, свае прычыны, якія падштурхнулі да выбару прафесіі. Начальнік ізалятара часовага ўтрымання міліцыі грамадскай бяспекі аддзела ўнутраных спраў Дзятлаўскага райвыканкама Аляксандр Аляксандравіч Ламака — прадаўжальнік міліцэйскай дынастыі. У Дзятлаўскім райаддзеле міліцыі ён працуе больш за 20 гадоў, і работу сваю лічыць цікавай і запатрабаванай. Аляксандр Аляксандравіч расказаў карэспандэнтцы газеты пра свой жыццёвы выбар і прафесійныя будні.

— Нарадзіўся я ў вёсцы Дварэц, у сям'і ўчастковага інспектара міліцыі. Мой тата Аляксандр Вікенцьевіч Ламака ўсё свае жыццё прысвяціў службе ў міліцыі, а ў 1987-1993 гадах паспяхова ўзначальваў Дзятлаўскі райаддзел. Я старэйшы сын, у мяне ёсць яшчэ трое братоў — Сяргей, Слава і Руслан. Тата стараўся выхаваць нас сапраўднымі мужчынамі, шмат расказваў аб службе. Не дзіўна, што мне, Сяргею і Славе таксама захацёлася атрымаць міліцэйскую прафесію. У мяне дома і цяпер захоўваецца школьнае сачыненне на тэму "Кім я хачу стаць, калі вырасту", якое мы пісалі ў трэцім класе. Яшчэ тады я напісаў, што абавязкова буду міліцыянерам. На гэта паўплывала і вясковая трагедыя, якую мы перажылі ў дзяцінстве. Прапала і не вярнулася дахаты мая аднакласніца, на наступны дзень яе знайшлі ў лесе забітай. Дзяўчынцы было толькі восем гадоў. Такая несправядлівасць не давала мне спакою, я спадзяваўся, што падрасту і стану абараняць дзяцей і дарослых ад забойцаў, злодзеяў і хуліганаў. Цяпер так і адбываецца. Не важна: на службе я ці маю выхадны, ніколі не праходжу міма, калі парушаюць закон.



У РУКАХ АЖЫВАЕ ГІСТОРЫЯ

У час чарговага сельскага сходу, які праходзіў у Раклевічахг граматай раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях і сувенірам быў узнагароджаны вучань 9 класа мясцовай школы Сяргей Язерскі. Юнак перамог у абласным этапе агляду-конкурсу дзіцячай творчасці "Ратаўнікі вачыма дзяцей" у намінацыі "Мадэль пажарнай тэхнікі".

Конкурс "Ратаўнікі вачыма дзяцей" ужо стаў традыцыйным: сёлета на Гродзеншчыне ён прайшоў ужо 18-ты раз з ініцыятывы Міністэрства па надзвычайных сітуацыях, пры падтрымцы Міністэрства адукацыі, Беларускай моладзевай арганізацыі ратаўнікоў-пажарных, Доораахвотнага пажарнага таварыства, Таварыства ратавання на водах, а таксама аб'яднанай рэдакцыі часопісаў "Служба ратавання" і "Юны ратаўнік", сабраўшы каля 500 работ з усёй вобласці. Галоўнай тэмай сёлета былі пажары і надзвычайныя сітуацыі, бяспека людзей на вадзе, таксама канкурсанты маглі выбраць для сваёй работы ўласны сюжэт.



Цікавая ідэя, якую падтрымалі дарослыя

У кожнага з нас ёсць свае захапленні або справы, якімі нам падабаецца займацца. Цудоўна, калі гэтыя справы прыносяць поспех і зацікаўліваюць іншых. Паспяховай стала ідэя навучэнца Наваельнянскай сярэдняй школы Ягора Сокала (сёлета ён ідзе ў дзявяты клас). Спроба хлопца дапамагчы бацьку ў сямейнай справе пры падтрымцы дарослых перарасла ў перспектыўны навуковы праект. Як гэта адбылося, карэспандэнтцы газеты расказаў сам школьнік.

— Ягор, як узнікла ідэя твайго навуковага проекта? Што гэта за проект?
— Назва маёй работы — "Штучнае развядзенне карася серабрыстага". Развядзеннем рыбы мы пачыналі займацца разам з бацькам Сяргеем Уладзіміравічам Сокалам. Перад гэтым ён арэндаваў сажалку, запусціў туды малькоў. Гэта рыба падрасла, і мы сабраліся зарыбіць сажалку зноў. Аднак малькі каштуюць дорага. Каб сэканоміць, я прапанаваў паспрабаваць вывесці карасёў самастойна. Тэарэтычна ведаў, што для гэтага спатрэбіцца нескладанае прыстасаванне — апарат Вейса. Ён уяўляе сабой дзве ёмістасці з вадой, куды змяшчаюць ікру. Ёмістасці падключаны да маторчыка, які прымушае ваду цыркуліраваць у апараце, каб ікрынкі пастаянна рухаліся на працягу ўсяго інкубацыйнага перыяду. Бацьку задумка спадабалася, і ён дапамог яе ажыццявіць. Варта зазначыць, што без падтрымкі дарослых мае ідэі, хутчэй за ўсё, засталіся б тэорыяй.
Біяматэрыял для будучых малькоў мы таксама здабылі самастойна. Для гэтага вылавілі ў нашай сажалцы дарослых рыбін, атрымалі з іх ікру і малокі, пачалі інкубіраваць. Пасля першых поспехаў я вырашыў на аснове нашага практычнага вопыту напісаць навуковую работу.



Пад знакам “Дажынак”

Сёлетняе свята будаўнікоў яго галоўныя віноўнікі сустракаюць у напружанай працы – на Дзятлаўшчыне доўжыцца падрыхтоўка да абласных “Дажынак”-2015. Пра ход перадсвяточнага будаўніцтва і рэканструкцыі аб’ектаў, а таксама бліжэйшыя планы па пераўвасабленні райцэнтра карэспандэнтцы газеты “Перамога” распавёў начальнік ўпраўлення капітальнага будаўніцтва Дзятлаўскага райвыканкама Сяргей Шымчык.

— Згодна з праграмай, зацверджанай старшынёй Гродзенскага аблвыканкама, 15 аб’ектаў будаўніцтва і рэканструкцыі ў Дзятлаве будуць прафінансаваны з абласнога бюджэту. У пералік увайшлі рэканструкцыя вуліцы Міцкевіча з рэканструкцыяй маста, капітальны рамонт з мадэрнізацыяй будынка раённага Дома культуры, бягучы рамонт і добраўпарадкаванне вуліцы Фрунзэ, замена вокнаў, фасада і даху на гасцініцы “Ліпічанка”, будаўніцтва новага корпуса райвыканкама і рэканструкцыя ўжо існуючага, цеплавая мадэрнізацыя і рамонт даху трох шматкватэрных дамоў (па вуліцах Перамогі, Савецкай, Кастрычніцкай), мадэрнізацыя харчблока гімназіі №1 горада Дзятлава, бягучы рамонт Дзятлаўскай ЦРБ. Запланаваная сума выдаткаў з абласнога бюджэту (з улікам дарожнага фонду) складзе больш 48,7 мільярда рублёў.



АБ ВЫНІКАХ ПРАВЕРКІ НАВЯДЗЕННЯ ПАРАДКУ НА ПЕРАПРАЦОЎЧЫХ ПРАДПРЫЕМСТВАХ

Камітэтам дзяржаўнага кантролю Гродзенскай вобласці ў мэтах выканання даручэнняў кіраўніка дзяржавы, дадзеных пры наведванні адкрытага акцыянернага таварыства "Слуцкі льнозавод" і "Слуцкі мясакамбінат" праводзіліся кантрольна-аналітычныя мерапрыемствы па навядзенні парадку на перапрацоўчых прадпрыемствах вобласці.

У ходзе праведзеных маніторынгаў на 36 прадпрыемствах вобласці ўстаноўлена, што на шэрагу прадпрыемстваў перапрацоўкі будынкі знаходзяцца ў нездавальняючым стане, патрабуюць правядзення рамонту.



ПАЛАСАТАЯ ПАГРОЗА

У летні перыяд у сельскай мясцовасці вялікая верагоднасць укусаў пчол. Трэба помніць, што пчала джаліць толькі пры неабходнасці самаабароны. Пчала абараняецца, калі яе прыдушылі або спрабуюць злавіць голымі рукамі. Небяспека павялічваецца ў месцах вялікага скаплення пчол на пасеках, дзе ні ў якім разе нельга рабіць рэзкіх рухаў.

Калі пчала ўджаліла, небходна хутка выдаліць джала, прыкласці холад на месца ўкуса. У выпадку з’яўлення алергічнай рэакцыі, моцнага ацёку неадкладна звярніцеся па медыцынскую дапамогу.