№56



У дзятлаўчан дыпломы са "Славянскага базару"

Добрай традыцыяй для аддзялення дзённага знаходжання для інвалідаў "Праменьчык" Цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцва Дзятлаўскага раёна стаў удзел у Мiжнародным фестывалі творчасці інвалідаў у Віцебску, які штогод ладзіцца ў рамках "Славянскага базару".



Купілі пачастункі за настаўніцкія грошы

На чарговым пасяджэнні камісіі па справах непаўналетніх райвыканкама разгледжаны адміністрацыйныя пратаколы і пытанне аб магчымасці вяртання бацькам дзяцей, прызнаных маючымі патрэбу ў дзяржаўнай абароне.

Намаганні дарослых узнагароджаны



За шырокiмi плячыма пажарнага

Шырокія мужчынскія плечы не проста візуальна "гавораць" аб фізічнай сіле, але і могуць быць знакам таго, што за імі, за гэтымі плячыма, хаваюцца адвага, высакароднасць, самаадданасць і смеласць. Адкуль бяруцца такія якасці ў чалавека? Магчыма, добрае выхаванне. Быць можа, уласная праца над сабой.



Служыць на карысць людзям

Выратаванне чалавечага жыцця - неацэнная і вельмі ганаровая праца, якая патрабуе высокай кваліфікацыі, адказнасці і мужнасці. Прафесіяналізм і адданасць сваёй справе - такімі якасцямі валодае камандзір аддзялення пажарнай аварыйна-выратавальнай часці-1 Дзятлаўскага РАНС Ігар Чайкоўскі.



Hi хваста, ні лускі: Свята рыбака ў Гезгалах

На беразе возера ў Гезгалах 21 ліпеня ладзілася Свята рыбака ў рамках раённага праекта "Дбайных гаспадароў славім — весела час бавім". Рыбаловы закідвалі свае вуды і чакалі... Хто — залатую рыбку, хто — вялікую, а камусьці важна было, каб клюнула хоць якая-небудзь.



"Пажарнай службе лёс прысвяціўшы..."

Людзі na-рознаму прыходзяць у прафесію. Адны знаходзяцца ў пастаянным пошуку, пераходзяць з адной сферы ў іншую.
I нават пасля выхаду на пенсію не могуць зразумець, чаму так і не змаглі знайсці справу па душы. Іншыя... А іншым няма калі
аддавацца разважанням. Яны проста добрасумленна працуюць, радуюцца кожнаму дню, на працягу якога зрабілі штосьці добрае
і карыснае для людзей.

Напярэдадні Дня пажарнай службы я сустрэлася менавіта з такім чалавекам - пазітыўным, дабрадушным, пры гэтым, граматным і прынцыповым спецыялістам, чый лёс — пажарная служба. Ей Сяргей Саламевіч аддаў дваццаць адзін год.



Анатоль Раманенка. Дваццаць гадоў бездакорнай службы

Сёлета спаўняецца 20 гадоў, як на працу дыспетчарам цэнтра аператыўнага кіравання раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях быў прыняты Анатоль Раманенка. Сюды ён прыйшоў не "зялёным" хлопцам: за плячыма была тэрміновая служба ў войсках супрацьпаветранай абароны, а пасля дэмабілізацыі - служба прапаршчыкам у гезгалаўскай ракетнай часці. Так што пра адказнасць, дысцыпліну, таварыскасць ведаў не па кінастужках ці кніжках.

Але служба ў войску — гэта адно, а быць ратаўніком — зусім іншае. Таму апекавацца над новенькім стаў Сяргей Іванавіч Чыгір, начальнік каравула. I сёння Анатоль Раманенка з удзячнасцю прыгадвае яго навуку.



АД ПРЫЗВАННЯ ДА МАЙСТЭРСТВА

Ірына — гэта мір. Так перакладаецца з грэчаскай мовы яе імя. I не выпадкова, бо нарадзілася яна ў 1946 годзе, калі наш народ святкаваў першую гадавіну Перамогі, калі ўсе марылі пра мірнае жыццё, стваралі сем'і, гадавалі дзяцей. Так пачынаўся жыццёвы шлях былой настаўніцы Наваельнянскай сярэдняй школы Ірыны Уладзіміраўны Маліка, якая нядаўна адзначыла сваё 70-годдзе.

Жыццё Ірыны Уладзіміраўны складвалася па-рознаму. Але ёй, як усяму старэйшаму пакаленню, уласцівы жыццяздольнасць, уменне бачыць навокал шмат пазітыву, вырашаць праблемы і знаходзіць выйсце са складаных сітуацый.



ДЗМІТРЫЙ КУЗЬМА: "ГІСТОРЫЯ - ГЭТА ЯК КАРАНІ Ў ДРЭВА"

Сёлета Дзятлаўскаму гісторыка-краязнаўчаму музею спаўняецца пяцьдзясят гадоў. Яго пачатковы шлях звязаны з імем заснавальніка і першага дырэктара музея Міхася Петрыкевіча. Цяперашні калектыў мурея ўзначальвае Дзінара Харошка. Працуе ў калектыве шэраг маладых супрацоўнікаў. Адзін з іх — Дзмітрый Кузьма, старшы навуковы супрацоўнік. У інтэрв'ю ён расказаў аб асаблівасцях сваёй работы і захапленнях.

— Дзмітрый, на пачатку раснажыце пра сябе? Адкуль вы родам?
— Я нарадзіўся на дзятлаўскай зямлі, у Раклевічах. Вышэйшую адукацыю атрымаў у Мінску, на гістарычным факультэце БДУ. Затым паступіў у аспірантуру, Ужо амаль завершана кандыдацкая дысертацыя па тэме "Грамадска-палітычная думка ў Беларусі ў 19-ым стагоддзі".



3 ДНЁМ ВЫЗВАЛЕННЯ, РОДНАЯ ВЕСКА!

Менавіта пад такой назвай прайшло мерапрыемства ў вёсцы Зарой. I невыпадкова, што адбылося яно 9 ліпеня: менавіта ў гэты дзень у 1944 годзе 334 стралковы полк 120 гвардзейскай дывізіі вызваліў вёскі Зарой, Кузьмічы, Барышына, Касцюкі, Данілавічы, Дварэц.

Свята пачалося з мітынга-рэквіема ля помніка закатаваным мірным жыхарам. У жалобе прысутныя слухалі аб жудасных падзеях, якія адбываліся тут у часы вайны. Пасля хвіліны маўчання да падножжа помніка былі ўскладзены жывыя кветкі і гірлянда, як даніна вялікай пашаны да загінулых.