ліпень

warning: Creating default object from empty value in /var/www/t-av/data/www/dyatlovo.info/modules/taxonomy/taxonomy.module on line 1390.


АД ПРЫЗВАННЯ ДА МАЙСТЭРСТВА

Ірына — гэта мір. Так перакладаецца з грэчаскай мовы яе імя. I не выпадкова, бо нарадзілася яна ў 1946 годзе, калі наш народ святкаваў першую гадавіну Перамогі, калі ўсе марылі пра мірнае жыццё, стваралі сем'і, гадавалі дзяцей. Так пачынаўся жыццёвы шлях былой настаўніцы Наваельнянскай сярэдняй школы Ірыны Уладзіміраўны Маліка, якая нядаўна адзначыла сваё 70-годдзе.

Жыццё Ірыны Уладзіміраўны складвалася па-рознаму. Але ёй, як усяму старэйшаму пакаленню, уласцівы жыццяздольнасць, уменне бачыць навокал шмат пазітыву, вырашаць праблемы і знаходзіць выйсце са складаных сітуацый.



ДЗМІТРЫЙ КУЗЬМА: "ГІСТОРЫЯ - ГЭТА ЯК КАРАНІ Ў ДРЭВА"

Сёлета Дзятлаўскаму гісторыка-краязнаўчаму музею спаўняецца пяцьдзясят гадоў. Яго пачатковы шлях звязаны з імем заснавальніка і першага дырэктара музея Міхася Петрыкевіча. Цяперашні калектыў мурея ўзначальвае Дзінара Харошка. Працуе ў калектыве шэраг маладых супрацоўнікаў. Адзін з іх — Дзмітрый Кузьма, старшы навуковы супрацоўнік. У інтэрв'ю ён расказаў аб асаблівасцях сваёй работы і захапленнях.

— Дзмітрый, на пачатку раснажыце пра сябе? Адкуль вы родам?
— Я нарадзіўся на дзятлаўскай зямлі, у Раклевічах. Вышэйшую адукацыю атрымаў у Мінску, на гістарычным факультэце БДУ. Затым паступіў у аспірантуру, Ужо амаль завершана кандыдацкая дысертацыя па тэме "Грамадска-палітычная думка ў Беларусі ў 19-ым стагоддзі".



3 ДНЁМ ВЫЗВАЛЕННЯ, РОДНАЯ ВЕСКА!

Менавіта пад такой назвай прайшло мерапрыемства ў вёсцы Зарой. I невыпадкова, што адбылося яно 9 ліпеня: менавіта ў гэты дзень у 1944 годзе 334 стралковы полк 120 гвардзейскай дывізіі вызваліў вёскі Зарой, Кузьмічы, Барышына, Касцюкі, Данілавічы, Дварэц.

Свята пачалося з мітынга-рэквіема ля помніка закатаваным мірным жыхарам. У жалобе прысутныя слухалі аб жудасных падзеях, якія адбываліся тут у часы вайны. Пасля хвіліны маўчання да падножжа помніка былі ўскладзены жывыя кветкі і гірлянда, як даніна вялікай пашаны да загінулых.



СВЯТА РЫБАКА Ў ГЕЗГАЛАХ

23 ліпеня ў пасёлку Гезгалы, каля возера, праходзіла Свята рыбака. Афіцыйнае адкрыццё было прызначана на 11 гадзін, аднак для некаторых удзельнікаў яно пачалося значна раней - у 6 гадзін раніцы.

Каля возера сабраліся аматары рыбнай лоўлі. Праўда, няшмат, 8 чалавек. Жараб'ёўкай вызначыліся з месцамі рыбалкі і пачалі закідваць вуды ды спінінгі. Паводле ўмоваў конкурсу, рыбакам патрэбна было да 10.30 налавіць найбольш рыбы. Карыстацца плаўсродкамі арганізатары забаранілі, лавіць дазволілі толькі з берага.



СЕЛЬСКІ СХОД У РАКЛЕВІЧАХ

У аграгарадку Раклевічы адбыўся сельскі сход па пытаннях бяспекі жыццядзейнасці, папярэджання надзвычайных сітуацый і аховы правапарадку. У ім узялі ўдзел намеснік старшыні Дзятлаўскага райвыканкама Ігар Кухарэвіч, першы намеснік начальніка Дзятлаўскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях Уладзімір Кажала, старшыня Дзятлаўскага сельвыканкама Аляксандр Маркушэўскі, начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму Дзятлаўскага райвыканкама Наталля Белавус. На сходзе прысутнічалі прадстаўнікі Дзятлаўскага раёна электрычных сетак і Дзятлаўскага раёна газазабеспячэння.

Мерапрыемству папярэднічала сустрэча мясцовых дзяцей з пажарнымі. Супрацоўнікі пажарнай аварыйна-ратавальнай часці №1 горада Дзятлава прыбылі ў Раклевічы на спецтэхніцы, прадэманстравалі малечы тэхнічныя магчымасці сучасных ратаўнікоў. Садкоўцы адказалі на пытанні віктарыны, "выклікалі" ратаўнікоў, пабылі ўнутры пажарнай машыны і атрымалі прызы.



ПРА ВЫНІКІ РАБОТЫ І ЗАДАЧЫ НА ПЯЦІГОДКУ

У чацвер, 21 ліпеня, у раёне адбыўся Адзіны дзень інфармавання насельніцтва. Працоўныя калектывы наведал шэсць раённых інфармацыйных груп і адна абласная.

У СВК "Дварэц-Агра" працавала раённая інфармацыйная група на чале са старшынёй райвыканкама А. Дубовікам. 3 інфармацыяй пра вынікі пятага Усебеларускага народнага сходу перад прысутнымі выступіла начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Н. Ка-лодка.



КАЛЕЙДАСКОП ТАЛЕНТАЎ

У народзе пра таленавітых людзей кажуць, што яны таленавітыя ў многім. Прыклад таму — Наталля Губко, майстар канзашы з Хвінявічаў. Канзашы — гэта толькі адно з захапленняў гэтай жанчыны.

Умее яна яшчэ плесці з бісеру і газетных трубачак, вышываць крыжыкам, вырабляць дэкаратыўныя рэчы са звычайных пластыкавых бутэлек і лыжак. I нават шышкі — альховыя, яловыя і сасновыя — у руках майстра становяцца матэрыялам для стварэння дэкаратыўных кампазіцый.

Як лічыць сама Наталля, цяга да творчасці і рукадзелля дасталася ёй у спадчыну ад мамы, якой ужо, на жаль, няма ў жывых.



УЗНАГАРОДЫ 3 ВЫСТАВЫ "БЕЛАГРА-2016"

Сельгасвытворчы кааператыў "Хвінявічы" неўпершыню ламае стэрэатыпы і абвяргае народныя прымхі. Тут молада, але не зелена, а першы блін
не атрымліваецца комам. Сёлета гаспадарка ўпершыню паўдзельнічала ў спецыялізаванай сельскагаспадарчай выставе "Белагра-2016" і прывезла дзве ўзнагароды. Падрабязней пра іх і пра ўражанні ад мерапрыемства карэспандэнтка газеты "Перамога" пацікавілася ў галоўнага заатэхніка СВК "Хвінявічы" Марыі Слушко.

— Марыя Сяргееўна, гэтш першы ваш вопыт удзелу ў спецыялі-заванай выставе "Белагра" ?
— У сельскагаспадарчай выставе "Белагра-2016" наша гаспадарка брала ўдзел упершыню. Больш за тое, на маёй памяці гэта першы вопыт такога ўдзелу і для Дзятлаўскага раёна. На выставе мы прадстаўляяі авечак пароды тэксель, якіх летась атрымалі па дзяржаўнай праграме авечкагадоўлі. Іх гадуем на ферме "Руда Яварская". Удзельнічалі ў выставе мы не самі па сабе, а ў складзе абласнога аб'яднання па племянной справе ў жывёлагадоўлі, якое выстаўляла на конкурс кароваў галшціна-фрызскай пароды, цялушак чырвонай беларускай пароды, і племяннога быка абердзін-акгулскай пароды і нашых авечак (у Гродзенскай вобласці пародзістых авечак гадуюць толькі на Дзятлаўшчыне). Для ўдзелу ў конкурснай выставе мы вазілі дзвюх авечак і аднаго барана галандскай пароды тэксель, а некалькі авечак пароды прэкас, больш адаптаванай да мясцовых умоваў, — проста каб паказаць наведвальнікам выставы.



Пажарны - гэта назаўжды

Ветэраны пажарнай службы не падобныя да іншых: нават па выхадзе на заслужаны адпачынак яны "гараць" сваей справай, часта наведваюць свой пост, дзе прайшло не адно бяссоннае дзяжурства. Яны заўжды памятаюць і шануюць сапраўдных сяброў-саслужыўцаў, з якімі поруч выконвалі складаныя задачы дзеля ўратавання людзей, іх жыппя і маёмасці.

Іван Губко, жыхар Дварца, заслужаны работнік Дзятлаўскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях, прызнаецца, што сустрэча з былымі калегамі для яго заўжды прыемная — і дапамагчы, калі трэба, і прафесійнае свята разам сустрэць. Аглядваючыся на дзясяткі гадоў назад, Іван Леанідавіч прыгадвае, як прыйшоў у пажарную службу. Пасля школы ён закончыў Жыровіцкі тэхнікум, затым служыў у войску, пазней атрымаў спецыяльнасць інжынера-рамонтніка ў Беларускім аграрна-тэхнічным інстытуце.



СПРАВА САПРАЎДНЫХ МУЖЧЫН

Дзень пажарнай службы - добрая нагода пагутарыць з прадстаўнікамі гэтай мужнай прафесіі аб іх справе, яе пазітыўных момантах і складанасцях. Пра тое, як служаць сучасныя пажарныя, карэспандэнтка газеты "Перамога" даведалася ў камандзіра аддзялення пажарна-выратавальнага паста №14 "Наваельня" Дзятлаўскага раённага аддзела па надзвычайных сітуацыях Аляксандра Трафімчыка.

— Аляксандр Міхайлавіч, як даўно вы служыце пажарным ? 3 чаго ўсё пачыналася ?
— У пажарнай службе я з 1994 года. Усе перадумовы для таго, каб я абраў прафесію ратаўніка, склаліся яшчэ ў час тэрміновай службы ў войску, якую я праходзіў у пасёлку Пагранічнае Бераставіцкага раёна. У часці быў пазаштатны пажарны аўтамабіль, на якім мы выязджалі ў дапамогу ратаўнікам тушыць пажары ў навакольных вёсках, у лясах. Пасля службы папрацаваў крыху па спецыяльнасці прадаўцом у магазіне ў Наваельні.