Віктар Шымук



Расказ шафёра

Праз шыбы зірнуў у кватэру маю
Бадзёры і сонечны ранак.
Пара і на працу. Я з ложка ўстаю
I шпарка выходжу на ганак.



Пра зелень

Ўсе любуюцца полем —
Рунь пакрыла загоны.
Кожны скажа: быць з хлебам,
Раз палетак зялёны.



Пісьмо селькора

Тры дні і тры ночы гулялі ў сяле
Вяселле Міколы і Ганны.
Чаго толькі там не было на стале!
Абрусамі стол быў засланы,



Лясны маналог

Быў малым я жалудком,
Потым стаў малым дубком.
Рос у лесе, падрастаў
I вялізным дубам стаў.



Сказ музыкі

У вёсцы Залессе —
Трыццаць пяць хат.
У вёсцы Залессе
Было шмат дзяўчат:



На развітанне

Бывай, Албена слаўная,
Бывай!
Красуйся і квітней
Над Чорным морам.



Балада пра Йарданку Ніколаву

Падполыпчыцу і партызанку
Не забывае родны кут,
Балканы помняць Йарданку,
Яна заўжды ў пашане тут.



Дзень добры, Балканы!

Вераснёвае ранне,
Сонца ўсходзіць з-за гор.
Добры дзень вам,
Балканы, Незнаёмы прастор.



На сэрцы — сум

Я пакідаў калісьці цуда-край,
Плыў за акном вагона сіні вечар.
Казаў табе, Арменія: — Бывай...
Шаптаў табе: — Да новае сустрэчы...



Ля помніка шахцёрам у Краснадоне

Цяжка, жудасна і балюча...
Я стаю ля магілы герояў.
Тут, калючым дротам скручаныя,
Паміралі шахцёры.