Віктар Шымук



Не бойся, конь...

Імчу штодня
На ўзмыленым кані,
Каб з сонцам легчы там,
За небасхілам.
Алесь Бібіцкі



Несуны

А хто ж гэта за яны,
Людзі ці не людзі?
Племя гэта — несуны,
Пра іх сказ мой будзе.



Сустрэча ў дарозе

Ехаў я аднойчы ў Гомель.
Цягніком. Не блізкі шлях.
Ўзбоч чыгункі — гоні, гоні,
Рунь кусціцца на палях.



Размова

— Ой, сваяк, і не кажы,
Гэта ўсім вядома.
Нават конь хутчэй бяжыць,
Як бяжыць дадому.



Язык як памяло

Языком, як памялом,
Менціць злева, справа.
...Не спяшайся языком,
А спяшайся справай.



Пра пісаніну

Пра пісаніну і паперы
Мы размаўляем шмат гадоў.
Што пісаніны той — без меры,
Пацвердзіць кожны з нас гатоў.



Мо дарэмна папракаем

Мо дарэмна папракаем
Маладых людзей,
Што яны зашмат гуляюць,
Любяць пабалдзець.



На тым жа месцы...

— Прабачце, мне здаецца,
Ваш твар у барадзе
Я ў іншым бачыў месцы,
Не ўспомню толькі — дзе?



У доктара

Дрыжаць у пацыента рукі...
— Вы шмат п'яце? — урач пытае.
— Не вельмі, доктар,



Не прызнавайся...

Напіліся два дружкі,
Ледзь паўзуць дахаты.
— П'яны сёння я такі...
— I я п'янаваты...